ZAKUPY

KOLEKCJA BRĄZÓW FIRMY ŁOPIEŃSKICH

Kolekcja brązów firmy Łopieńskich w Muzeum Warszawy wzbogaciła się o kolejne cztery eksponaty 

Muzeum Warszawy zakupiło cztery brązy wykonane przez warszawską firmę Łopieńskich. Zakup dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Do zbiorów trafiły: żardiniera z pełnoplastycznymi postaciami bachantek, kandelabr w typie empire z motywami egipskimi, statuetka Syrenka oraz medalion z wizerunkiem Antoniego Ostrowskiego.

Jednym z głównych celów działalności Muzeum Warszawy jest gromadzenie obiektów związanych z dziejami stolicy. Pielęgnując pamięć i budując tożsamość miasta muzeum od lat kolekcjonuje wyroby rodzinnych firm, których losy ściśle splotły się z historią Warszawy. Przedmioty, które zostały zakupione do zbiorów powstały w pracowni brązowniczej, założonej w 1862 roku i prowadzonej kolejno przez cztery pokolenia warszawskiej rodziny Łopieńskich.

Żardiniera oraz kandelabr stanowią przykład wysokiej klasy wyrobów brązowniczych powstających w początkach XX wieku, nawiązujących do modnych w tym okresie brązów francuskich z początku XIX wieku. Statuetka Syrenka wykonana przez Tadeusza Łopieńskiego po 1960 roku reprezentuje powojenną twórczość firmy (do tej pory muzeum nie posiadało wyrobów powstałych po roku 1945). Medalion – najprawdopodobniej obiekt unikatowy – jest ważny dla muzeum nie tylko ze względu na wysoką klasę artystyczną, ale również z powodu osoby portretowanego – Antoniego Ostrowskiego, który pełnił funkcję dowódcy Gwardii Narodowej Warszawskiej w powstaniu listopadowym.

Zarówno wysoki poziom wyrobów wykonywanych przez firmę Łopieńskich, jak i ścisły związek rodziny z Warszawą zadecydowały, że są one systematyczne nabywane do kolekcji Muzeum Warszawy. Obecnie w zbiorach znajdują się 59 eksponatów tej firmy, w tym 21 medalionów i plakiet, 32 przedmioty z zakresu rzemiosła artystycznego oraz 6 rzeźb.

Zakup kolekcji brązów warszawskiej firmy „Bracia Łopieńscy” dla wzbogacenia zbioru Muzeum dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu: Kolekcje – priorytetu 4: Kolekcje muzealne.

mkdin

 


Obchody uroczystości Jordanu w Warszawie

Dzięki dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego zbiory Muzeum Warszawy wzbogaciły się o nowy obraz Marcina Zaleskiego przedstawiający Obchody uroczystości Jordanu w Warszawie. Obraz – namalowany w 1836 roku – uchodził do niedawna za zaginiony.

Nowy nabytek Muzeum Warszawy to obraz Marcina Zaleskiego (1796-1877), najwybitniejszego polskiego wedutysty XIX w., który specjalizował się w widokach Warszawy oraz wnętrz warszawskich budowli. Artysta przez ponad 20 lat był pedagogiem w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie uczył perspektywy i rysunku. Obchody uroczystości Jordanu w Warszawie namalował w 1836 roku (olej na płótnie, 75,5 x 99 cm, sygn.: „Zaleski. pinxit 1836”). W tym samym roku prezentował obraz na Wystawie Sztuk Pięknych w Pałacu Kazimierzowskim. Zapewne w jeszcze XIX wieku trafił do prywatnych zbiorów w Rosji. Kilka lat temu został przywieziony z Rosji do Polski przez prywatnego kolekcjonera.

Obraz przedstawia uroczystą ceremonię święta Jordanu, zwanego także Epifanią, obchodzonego w kościele prawosławnym 19 stycznia (6 stycznia w kalendarzu juliańskim). Tego dnia na pamiątkę chrztu Chrystusa w Jordanie dokonuje się obrzędu święcenia wody. Scena zarejestrowana przez Marcina Zaleskiego rozgrywa się w Warszawie u podnóża Zamku Królewskiego. Na pomoście ustawionym w nurcie Wisły widać szpalery żołnierzy z chorągwiami, duchownych w szatach liturgicznych oraz rosyjskich wojskowych i urzędników. Na czele carskich dygnitarzy kroczy namiestnika Królestwa Polskiego, Iwana Paskiewicza w mundurze generała feldmarszałka. W dolnej części obrazu malarz przedstawił grupki mieszkańców Warszawy stojących na skutej lodem Wiśle.
Obraz jest interesujący nie tylko ze względu na wartość artystyczną, ale także jego kontekst historyczny. Powstał po upadku powstania listopadowego w okresie represji i likwidacji autonomii Królestwa Polskiego. Władze carskie zniosły dotychczasową konstytucję, wprowadziły stan wojenny, a administrację podporządkowały rosyjskim służbom policyjno-wojskowym. Dla zastraszenia Polaków wzniesiono Cytadelę. Politykę represji realizował Iwan Paskiewicz, namiestnik Królestwa Polskiego w latach 1832-1856. Paskiewicz wspierał rozwój prawosławia. W 1834 roku odebrał pijarom kościół przy ulicy Długiej, który następnie został przebudowany na sobór Świętej Trójcy. Na reducie wolskiej kazał urządzić cmentarz prawosławny, a kościół św. Wawrzyńca – w którym zginął generał Józef Sowiński – przebudować na cerkiew. W murach cerkwi umieszczono spiżowe tablice z napisami sławiącymi cara. Ostentacyjne obchodzenie prawosławnego święta religijnego u podnóża niegdysiejszej siedziby królów polskich i polskiego sejmu (po powstaniu zamek stał się rezydencją Paskiewicza) było działaniem obliczonym na efekt propagandowy. Miało pokazać Polakom kto teraz dzierży władzę polityczną. Eksponowanie i propagowanie prawosławia służyło podkreśleniu politycznej dominacji Rosji w Warszawie i całym Królestwie Polskim.

W zbiorach Muzeum Warszawy znajduje się 8 oryginalnych dzieł Marcina Zaleskiego. Prócz nich muzeum posiada 11 obrazów niegdyś przypisywanych temu artyście, w rzeczywistości wykonanych w XIX wieku przez jego uczniów i naśladowców.

Zakup obrazu Marcina Zaleskiego „Obchody uroczystości Jordanu w Warszawie” do kolekcji Muzeum dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu: Kolekcje – priorytetu 4: Kolekcje muzealne.

mkdin