fbpx

Używamy plików cookies do zbierania informacji dotyczących korzystania z serwisu Muzeum Warszawy i jego oddziałów. W każdej chwili możesz zablokować obsługę plików cookies w swojej przeglądarce. Pamiętaj, że zmiany ustawień w przeglądarce mogą ograniczyć dostęp do niektórych funkcji stron internetowych naszego serwisu.

Aktualności

08.04.2020 / Aktualności, Muzeum Woli

Historia rodziny Ulrichów, cz. 2.

Historia rodziny Ulrichów, cz. 2.

Początek historii rodu Ulrichów znajdziesz w części 1.

Jan Ulrich, pierwszy założyciel przedsiębiorstwa ogrodniczego przy ul. Ceglanej (dziś Pereca) zmarł w 1844 roku. Pozostawił firmę synowi Krystianowi Janowi Ulrichowi. Krystian przygotowywał się do prowadzenia rodzinnego przedsiębiorstwa na praktykach w warszawskim Ogrodzie Botanicznym, w Dreźnie, w Austrii, Szwajcarii, Holandii i w Niemczech. Od 1833 roku zaś pracował u boku ojca.

Krystian rozwijał przedsiębiorstwo przy Ceglanej. Założył 4-letnią szkołę praktycznej nauki ogrodnictwa, z równie wysokim poziomem nauczania ogólnego. W 1868 r. otworzył pierwszą kwiaciarnię firmową w gmachu Teatru Wielkiego.

W II poł XIX w., wokół ulicy Ceglanej przyśpieszyła urbanizacja. Intensywnie rozwijał się przemysł, fabryki z dymiącymi kominami i budownictwo czynszowe w postaci wysokich kamienic. Krystian Ulrich podjął decyzję o sprzedaży części gruntów i zakupie większego terenu w podwarszawskiej wsi Górce. Zmniejszony Ogród na Ceglanej znikał stopniowo, pozostała tu jednak reprezentacyjna “miejska” Centrala firmy oraz dom rodzinny Ulrichów.

Ostatecznie teren samego ogrodu uległ parcelacji i został zabudowany kamienicami czynszowymi, zniszczonymi wkrótce w wyniku działań wojennych. Po wojnie, w latach 50-tych powstała tu Mennica Państwowa, zaś dziś w tym miejscu znajduje się Mennica Legacy Tower.

W 1877 r. Krystian Ulrich założył w Górcach drugi ogród, o początkowej powierzchni 30 morgów, ze szkółkami i szklarniami oraz częścią pokazową, otwartym dla publiczności ogrodem spacerowym.

Już rok później Krystian przekazał zarząd przedsiębiorstwa najstarszemu synowi, Gustawowi. Gustaw Ulrich stale powiększał drugi ogród Ulrichów i w 1905 roku zajmował on powierzchnię ponad 46 ha. W tym czasie wybudowano tu 30 nowoczesnych szklarni, wpuszczonych częściowo w ziemię, z dwiema kotłowniami i 8-metrowymi kominami.

Dalsze losy rodziny w części 3.