fbpx

Używamy plików cookies do zbierania informacji dotyczących korzystania z serwisu Muzeum Warszawy i jego oddziałów. W każdej chwili możesz zablokować obsługę plików cookies w swojej przeglądarce. Pamiętaj, że zmiany ustawień w przeglądarce mogą ograniczyć dostęp do niektórych funkcji stron internetowych naszego serwisu.

Aktualności

06.09.2022 / Aktualności, Kolekcje Muzeum Warszawy, Muzeum Warszawskiej Pragi, Warszawa w kolekcji fotografii współczesnej

Antonina Gugała. Warszawa w kolekcji fotografii współczesnej

Antonina Gugała. Warszawa w kolekcji fotografii współczesnej

Dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego zakupiliśmy do zbiorów Muzeum Warszawy fotografie Antoniny Gugały.

Pokaz fotografii Antoniny Gugały

Wykonane w 2016 dokumentacje zakładów fotograficznych oraz zrobione w tych zakładach portrety artystki prezentujemy w Muzeum Warszawskiej Pragi. Fotografie zobaczysz bezpłatnie do 16 października na drugim piętrze obok wystawy „Celina Osiecka. Usługi fotograficzne”.

Zakupione fotografie znajdują się też na portalu Kolekcje Muzeum Warszawy.

Fotograf warszawski

Artystka zrobiła zdjęcia witryn 84 zakładów fotograficznych działających w 2016 roku w Warszawie. Chciała zachować pamięć o miejscach kojarzonych z fotografią oraz udokumentować obecność fotografów-rzemieślników w mieście.

„Fotograf warszawski” Antoniny Gugały stanowi przykład połączenia pracy artystycznej oraz dokumentalnej. Projekt ukazuje różne rodzaje działalności stołecznych zakładów fotograficznych: fotografia okolicznościowa, portretowa, zdjęcia do dokumentów, reportaże, renowacja starych zdjęć itp.

Dokumentacja witryn

Artystka fotografowała w świetle dziennym bez dodatkowych lamp. Nie retuszowała w żaden sposób zdjęć. Ustawiała zazwyczaj aparat naprzeciwko zakładu obejmując obiektywem wyłącznie jego witrynę i fragmenty elewacji wokół. Zanim zrobiła zdjęcie czekała, aby w kadrze nie pojawili się przechodnie.

Taki sposób podejścia do do dokumentowania architektury (bez ludzi, jak najmniej z otoczenia fotografowanego budynku) jest obiektywne. Korzeniami sięga twórczości Bernda i Hildy Becherów, założycieli tzw. szkoły düsseldorfskiej. 

Zakład fotograficzny Siemaszkowie

Zakład fotograficzny Siemaszkowie. Fotografia przy ulicy Grójeckiej 40, z cyklu „Fotograf warszawski”, Antonina Gugała, 2016, Warszawa, zbiory Muzeum Warszawy

Witryna zakładu na warszawskiej Ochocie współgra z modernistyczną architekturą kamienicy projektu Władysława Nałęcza-Raczyńskiego. W geometrycznej witrynie właściciele umieścili różne rodzaje fotografii portretowych, podświetlany szyld z napisem FOTO zachęca do korzystania z usług.

Grand Prix Foto

Zakład fotograficzny Grand Prix Foto przy ulicy Oboźnej 11, z cyklu „Fotograf warszawski”, Antonina Gugała, 2016, Warszawa, zbiory Muzeum Warszawy

Zakład fotograficzny Grand Prix Foto działa od lat 70. Mieści się w kamienicy Teofila Zbyszyńskiego przy ulicy Oboźnej 11. Zdjęcie zostało wykonane z niewielkiego skosu, dzięki czemu widać na nim również fragmenty elewacji neoklasycystycznej kamienicy wybudowanej w latach 1912-1913.

Witryna z drewnianym framugami pokazuje powiększone fotografie oraz informacje o oferowanych usługach.

Zdjęcia do dyplomu

Jeden z rodzajów działalności warszawskich zakładów fotograficznych ukazuje cykl „Zdjęcia do dyplomu”.

„Zdjęcia do dyplomu”, z cyklu „Fotograf warszawski”, Antonia Gugała, 2016, Warszawa, zbiory Muzeum Warszawy

Autorka w każdym z zakładów zleciła wykonanie swojego portretu. Zawsze ubrana i uczesana w ten sam sposób prosiła o wykonanie zdjęcia. Do portretu pozwalała się ustawiać. Na prośbę fotografów uśmiechała się lub zachowywała powagę. Przekręcała głowę i kierowała swoje spojrzenie we wskazane przez nich miejsce, a nawet pozwalała się czesać i malować.

Tradycja fotografii portretowej

Powstałe w ten sposób zdjęcia kontynuują długą tradycję fotografii portretowej wykonywanej w atelier. Kolekcja fotografii Muzeum Warszawy jest pełna tego typu przedstawień. Od ujęć ze słynnych zakładów fotograficznych XIX wieku: Karola Beyera, Jadwigi Golcz czy Konrada Brandla, przez portrety Witkacego, Ignacego Paderewskiego, Stefana Starzyńskiego i wielu anonimowych warszawianek i warszawiaków.

Prace odnoszą się do tradycji fotografii portretowej i są też gestem doceniającym działalność fotografów-rzemieślników. 


Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Nazwa zadania: Rozwój kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Warszawy, 2022 r.