Działalność Muzeum Warszawy wspierają:

  • Budowa Muzeum – Miejsce Pamięci Palmiry | ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego

      Poprzednia, ponad trzydziestoletnia siedziba Muzeum nie była wystarczająca na potrzeby bogatych zbiorów. Również organizacja przestrzeni budynku nie pozwalała na odpowiednią prezentację eksponatów. Brakowało nowoczesnego wyposażenia, które pozwoliłoby tak ważnemu miejscu pamięci narodowej stać się muzeum na miarę XXI wieku. Aby sprostać oczekiwaniom współczesnego odbiorcy, opracowano projekt nowej siedziby i ekspozycji. Inwestycja została zrealizowana dzięki funduszom miejskim, unijnym a ekspozycja dzięki wsparciu Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.

      Projekt budowy Muzeum obejmował rozbiórkę starego obiektu, prace budowlane przy wznoszeniu nowego budynku, zakup niezbędnego wyposażenia oraz zagospodarowanie terenu wokół Muzeum (m.in. modernizacja parkingu). Nowa siedziba łączy aspekt historyczny z walorami przyrodniczymi okolicy (Puszcza Kampinoska obfitująca w wiele rzadkich gatunków roślin i zwierząt). Muzeum zajmuje powierzchnię 1100 m² i jest podzielone na dwie podstawowe strefy użytkowe. Pierwsza część (od strony wschodniej) pełni funkcję przestrzeni ekspozycyjnej. Druga część budynku (od strony zachodniej) przeznaczona jest na funkcje uzupełniające tj.: administrację, zaplecze techniczne, sanitariaty, część wejściową z zapleczem (szatnia, ochrona).

      Od 5 kwietnia 2011 r. czynna jest nowa siedziba Muzeum – Miejsce Pamięci Palmiry. Nowy budynek charakteryzuje nowoczesna architektura projektu arch. Szczepana Wrońskiego i Wojciecha Condera z firmy WXCA S.C. Scenariusz multimedialnej ekspozycji opracował zespół historyków z Muzeum Historycznego m.st. Warszawy pod kierunkiem kurator Joanny Maldis, aranżację plastyczną przygotowali architekci wnętrz – Marek i Maciej Mikulscy

      Tytuł projektu: Budowa Muzeum – Miejsce Pamięci Palmiry

       

      Wartość projektu: 7 643 107,43 PLN
      Wkład m.st. Warszawy: 4 988 834,53 PLN
      Koszty kwalifikowane: 3 122 674,00 PLN
      Procent dofinansowania: 85% kosztów kwalifikowanych
      Wartość dofinansowania z funduszy UE: 2 654 272,90 PLN
      Beneficjent: Miasto stołeczne Warszawa
      Koszty całkowite budowy Muzeum: 9 418 666,75 PLN

       

       

      Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007 – 2013.

  • Modernizacja Muzeum Woli | ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego

      Modernizacja Muzeum Woli – oddziału Muzeum Warszawy przy ul. Srebrnej 12 w Warszawie

      Wartość dofinansowania z Funduszy Europejskich: 2 947 227, 80 zł;

      Działanie 5.3: „Dziedzictwo kulturowe” w ramach V Osi priorytetowej RPO WM 2014 – 2020: „Gospodarka przyjazna środowisku”

      Planowany okres realizacji projektu od 01.07. 2016 do 30.06.2018.

      Cele główne projektu:

      1. Poprawa dostępności i rozwój zasobów muzealnych Muzeum Woli – Oddziału Muzeum Warszawy.
      2. Zachowanie dziedzictwa
      3. Usunięcie barier architektonicznych i udostępnienie obiektu dla osób niepełnosprawnych.

      Efekty Projektu:

      Projekt pozytywnie wpłynie na poprawę efektywności wykonywania zadań statutowych Muzeum i zwiększy powierzchnię udostępnianą dla zwiedzających oraz atrakcyjność oferty kulturalnej Warszawy. Efektem realizacji projektu będzie również likwidacja barier architektonicznych i udostępnienie obiektu i oferty kulturalnej osobom o różnych formach niepełnosprawności. Prace modernizacyjne i renowacyjne przyczynią się do zahamowania procesu degradacji obiektu zabytkowego jakim jest Muzeum Woli, nadaniu mu nowych funkcji poprzez stworzenie nowej powierzchni wystawienniczej, nowych form prezentacji oferty kulturalnej, kawiarni i sklepu z pamiątkami. Inwestycja przyczyni się do ocalenia zabytkowego budynku o unikalnych wartościach artystycznych i historycznych oraz pozwoli ocalić go dla przyszłych pokoleń.”

  • Zakup sprzętu i wyposażenia - II etap Wystawy Głównej | ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko

      Tytuł projektu: Zakup sprzętu i wyposażenia w celu realizacji II etapu Wystawy Głównej Muzeum Warszawy oraz prowadzenia działalności kulturalnej w siedzibie przy Rynku Starego Miasta w Warszawie

      Beneficjent: m.st. Warszawa

      Jednostka realizująca projekt: Muzeum Warszawy

      Wartość całkowita: 7 084 862,99 zł

      Wydatki kwalifikowalne: 5 801 229,07 zł

      Dofinansowanie: 4 640 983,25 zł (80% wydatków kwalifikowalnych)

      Źródło dofinansowania: Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko 2014 – 2020 , Działanie 8.1 Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury, Oś priorytetowa VIII Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury.

      Okres realizacji projektu: 24.08.2016 r. – 30.09.2017 r.

      Cel projektu: Głównym celem proj. jest rozszerzenie i uatrakcyjnienie oferty kulturalnej Muzeum Warszawy (MW) oraz zwiększenie dostępności do zasobów kulturowych regionu poprzez zakup sprzętu i wyposażenia do prowadzenia działalności kulturalno – edukacyjnej. Realizacja projektu przyczyni się też do rozszerzenia oferty turystycznej i kulturowej Warszawy, przybliżenia historii i dziedzictwa kulturowego miasta oraz wzrostu uczestnictwa społeczeństwa w kulturze i rozwoju kompetencji społecznych w tym zakresie, co sprzyja rozwojowi społeczno – gospodarczemu obszaru (w wyniku samej realizacji projektu utworzonych zostanie 5 nowych, trwałych miejsc pracy).

      Powyższy cel zostanie zrealizowany poprzez wykonanie następujących zadań:

      1. Zakup wyposażenia wystawienniczo – meblowego (m.in.: gablot, ekspozytorów, postumentów ekspozycyjnych, passe – partout, krzeseł, ław, siedzisk, zasłon, ram do obrazów wraz z zawiesiami, tabliczek z opisami i tekstami wystawowymi, manekinów na zabytkowe ubrania, podstawek pod muzealia),
      2. Zakup sprzętu multimedialnego do prowadzenia działalności kulturalnej (m.in. ekranów, rzutnika, projektora i nagłośnienia)
      3. Zakup sprzętu i wyposażenia na potrzeby dostosowania Wystawy do potrzeb osób niepełnosprawnych (m.in. niewidzenie, niedowidzenie, niesłyszenie, niedosłyszenie). Między innymi: audiodeskrypcja wybranych obiektów do odsłuchania na miejscu, tłumacz PJM – online, podpisy w języku Braille’a oraz druk powiększony dla niedowidzących, dostosowanie Wystawy do potrzeb osób ze spektrum autyzmu i niepełnosprawnością intelektualną:
      • teksty uproszczone;
      • udostępnienie przewodnika przed wizytą;
      • mapa aktualnych wystaw, druki o specjalnym, uproszczonym tekście, wzbogacone schematycznymi rysunkami.

      4. Przygotowanie dokumentacji niezbędnej do realizacji projektu,

      5. Działania promocyjne i informacyjne.

  • Modernizacja, konserwacja, oraz digitalizacja obiektów zabytkowych siedziby głównej Muzeum Warszawy przy Rynku Starego Miasta w Warszawie | ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2009-2014 i Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2009-2014

      Umowa finansowa nr 20/2014/PL08/MF EOG Z DN. 27.08.2014 r.

      Projekt pn. „Modernizacja, konserwacja, oraz digitalizacja obiektów zabytkowych siedziby głównej Muzeum Warszawy przy Rynku Starego Miasta w Warszawie” dofinansowany ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2009-2014 i Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2009-2014.

      Program: „Konserwacja i rewitalizacja dziedzictwa kulturowego”

      Operator Programu: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

      W ramach Projektu „OdNowa” przeprowadzony został  pierwszy od czasu powojennej odbudowy Starego Miasta gruntowny remont kamienic muzealnych, z wyłączeniem piwnic, przywracający założoną przez konserwatorów w latach 50. XX wieku kolorystykę elewacji oraz walory detali architektonicznych. Wszystkie prace wewnątrz i na zewnątrz zostały zaprojektowane i przeprowadzone w taki sposób, by przy zachowaniu pierwotnego układu przestrzennego poszczególnych budynków zadbać o optymalny układ funkcjonalno-przestrzenny wynikający z funkcji muzealnych. W trakcie realizacji zastosowano metody i technologie w minimalnym stopniu ingerujące
      w najcenniejsze wnętrza i przywracające im świetność dzięki zabiegom konserwatorskim. Obiekt został również dostosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami o różnym stopniu i zakresie.

      Całościowy koszt inwestycji to ponad 64 mln zł, z czego 46 mln zł to fundusze z dotacji inwestycyjnej Urzędu m. st. Warszawy, a ponad 18 mln zł to wartość dofinansowania z Norweskiego Mechanizmu Finansowego i Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

      Wystawa główna „Rzeczy warszawskie” to ponad 7000 przedmiotów w 21 tematycznych gabinetach. Wśród pokazywanych obiektów są dzieła sztuki i rzeczy codzienne, wszystkie są oryginałami. W maju otwarta zostanie pierwsza część wystawy, składająca się z 8 gabinetów i części towarzyszących (Danych warszawskich i Dziejów Kamienic), a także program edukacyjny. Zwiedzający będą mogli również skorzystać z kawiarni, księgarni, biblioteki z czytelnią varsavianistyczną, kina, a także punktu widokowego. Premierę drugiej części wystawy i wystawy czasowej zaplanowano na drugą połowę roku.

  • Zakup obrazu Marcina Zaleskiego „Obchody uroczystości Jordanu w Warszawie” | ze środków MKiDN

      Dzięki dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego zbiory Muzeum Warszawy wzbogaciły się o nowy obraz Marcina Zaleskiego przedstawiający Obchody uroczystości Jordanu w Warszawie. Obraz – namalowany w 1836 roku – uchodził do niedawna za zaginiony.

      Nowy nabytek Muzeum Warszawy to obraz Marcina Zaleskiego (1796-1877), najwybitniejszego polskiego wedutysty XIX w., który specjalizował się w widokach Warszawy oraz wnętrz warszawskich budowli. Artysta przez ponad 20 lat był pedagogiem w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie uczył perspektywy i rysunku. Obchody uroczystości Jordanu w Warszawie namalował w 1836 roku (olej na płótnie, 75,5 x 99 cm, sygn.: „Zaleski. pinxit 1836”). W tym samym roku prezentował obraz na Wystawie Sztuk Pięknych w Pałacu Kazimierzowskim. Zapewne w jeszcze XIX wieku trafił do prywatnych zbiorów w Rosji. Kilka lat temu został przywieziony z Rosji do Polski przez prywatnego kolekcjonera.

      Obraz przedstawia uroczystą ceremonię święta Jordanu, zwanego także Epifanią, obchodzonego w kościele prawosławnym 19 stycznia (6 stycznia w kalendarzu juliańskim). Tego dnia na pamiątkę chrztu Chrystusa w Jordanie dokonuje się obrzędu święcenia wody. Scena zarejestrowana przez Marcina Zaleskiego rozgrywa się w Warszawie u podnóża Zamku Królewskiego. Na pomoście ustawionym w nurcie Wisły widać szpalery żołnierzy z chorągwiami, duchownych w szatach liturgicznych oraz rosyjskich wojskowych i urzędników. Na czele carskich dygnitarzy kroczy namiestnika Królestwa Polskiego, Iwana Paskiewicza w mundurze generała feldmarszałka. W dolnej części obrazu malarz przedstawił grupki mieszkańców Warszawy stojących na skutej lodem Wiśle.
      Obraz jest interesujący nie tylko ze względu na wartość artystyczną, ale także jego kontekst historyczny. Powstał po upadku powstania listopadowego w okresie represji i likwidacji autonomii Królestwa Polskiego. Władze carskie zniosły dotychczasową konstytucję, wprowadziły stan wojenny, a administrację podporządkowały rosyjskim służbom policyjno-wojskowym. Dla zastraszenia Polaków wzniesiono Cytadelę. Politykę represji realizował Iwan Paskiewicz, namiestnik Królestwa Polskiego w latach 1832-1856. Paskiewicz wspierał rozwój prawosławia. W 1834 roku odebrał pijarom kościół przy ulicy Długiej, który następnie został przebudowany na sobór Świętej Trójcy. Na reducie wolskiej kazał urządzić cmentarz prawosławny, a kościół św. Wawrzyńca – w którym zginął generał Józef Sowiński – przebudować na cerkiew. W murach cerkwi umieszczono spiżowe tablice z napisami sławiącymi cara. Ostentacyjne obchodzenie prawosławnego święta religijnego u podnóża niegdysiejszej siedziby królów polskich i polskiego sejmu (po powstaniu zamek stał się rezydencją Paskiewicza) było działaniem obliczonym na efekt propagandowy. Miało pokazać Polakom kto teraz dzierży władzę polityczną. Eksponowanie i propagowanie prawosławia służyło podkreśleniu politycznej dominacji Rosji w Warszawie i całym Królestwie Polskim.

      W zbiorach Muzeum Warszawy znajduje się 8 oryginalnych dzieł Marcina Zaleskiego. Prócz nich muzeum posiada 11 obrazów niegdyś przypisywanych temu artyście, w rzeczywistości wykonanych w XIX wieku przez jego uczniów i naśladowców.

      Zakup obrazu Marcina Zaleskiego „Obchody uroczystości Jordanu w Warszawie” do kolekcji Muzeum dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu: Kolekcje – priorytetu 4: Kolekcje muzealne.

  • Zakup kolekcji brązów firmy Łopieńskich | ze środków MKiDN

      Kolekcja brązów firmy Łopieńskich w Muzeum Warszawy wzbogaciła się o kolejne cztery eksponaty 

      Muzeum Warszawy zakupiło cztery brązy wykonane przez warszawską firmę Łopieńskich. Zakup dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Do zbiorów trafiły: żardiniera z pełnoplastycznymi postaciami bachantek, kandelabr w typie empire z motywami egipskimi, statuetka Syrenka oraz medalion z wizerunkiem Antoniego Ostrowskiego.

      Jednym z głównych celów działalności Muzeum Warszawy jest gromadzenie obiektów związanych z dziejami stolicy. Pielęgnując pamięć i budując tożsamość miasta muzeum od lat kolekcjonuje wyroby rodzinnych firm, których losy ściśle splotły się z historią Warszawy. Przedmioty, które zostały zakupione do zbiorów powstały w pracowni brązowniczej, założonej w 1862 roku i prowadzonej kolejno przez cztery pokolenia warszawskiej rodziny Łopieńskich.

      Żardiniera oraz kandelabr stanowią przykład wysokiej klasy wyrobów brązowniczych powstających w początkach XX wieku, nawiązujących do modnych w tym okresie brązów francuskich z początku XIX wieku. Statuetka Syrenka wykonana przez Tadeusza Łopieńskiego po 1960 roku reprezentuje powojenną twórczość firmy (do tej pory muzeum nie posiadało wyrobów powstałych po roku 1945). Medalion – najprawdopodobniej obiekt unikatowy – jest ważny dla muzeum nie tylko ze względu na wysoką klasę artystyczną, ale również z powodu osoby portretowanego – Antoniego Ostrowskiego, który pełnił funkcję dowódcy Gwardii Narodowej Warszawskiej w powstaniu listopadowym.

      Zarówno wysoki poziom wyrobów wykonywanych przez firmę Łopieńskich, jak i ścisły związek rodziny z Warszawą zadecydowały, że są one systematyczne nabywane do kolekcji Muzeum Warszawy. Obecnie w zbiorach znajdują się 59 eksponatów tej firmy, w tym 21 medalionów i plakiet, 32 przedmioty z zakresu rzemiosła artystycznego oraz 6 rzeźb.

      Zakup kolekcji brązów warszawskiej firmy „Bracia Łopieńscy” dla wzbogacenia zbioru Muzeum dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu: Kolekcje – priorytetu 4: Kolekcje muzealne.

  • Publikacja serii wydawniczej "Archeologia dawnej Warszawy" | ze środków MKiDN

      Archeologia dawnej Warszawy

      Muzeum Historyczne m. st. Warszawy otrzymało dofinansowanie ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w ramach programu „Dziedzictwo kulturowe, priorytet Ochrona zabytków archeologicznych”, na przygotowanie i wydanie do końca 2013 r. – 2. i 3. tomu publikacji serii wydawniczej MHW pt. „Archeologia dawnej Warszawy”.

      Zawartość tomów to kompleksowe opracowanie wyników badań archeologicznych i architektonicznych dotyczących dziejów średniowiecznej i nowożytnej Warszawy. Bazą opracowania będą materiały zabytkowe i dokumentacja badań zgromadzona w zbiorach archiwalnych Muzeum Historycznego m. st. Warszawy oraz innych instytucji zajmujących się -badaniami archeologicznymi i architektonicznymi Warszawy. W ramach zadania zostaną wydane dwa tomy zawierające teksty opracowania, ilustracje w postaci planów i tablic z materiałem zabytkowym.

      Publikacja pozwoli na realizację jednego z głównych celów badań naukowych, jakim jest, poza gromadzeniem i dokumentowaniem śladów przeszłości Warszawy, także upowszechnianie i przybliżanie tej wiedzy środowisku naukowemu i innym zainteresowanym osobom. Publikacja zostanie przygotowana w wersji polsko-angielskiej w nakładzie po 300 egzemplarzy każdy tom.

       

      Dofinansowanie ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w ramach programu Dziedzictwo kulturowe priorytet, Ochrona zabytków archeologicznych, II i III tomu publikacji serii wydawniczej MHW Archeologia dawnej Warszawy.

  • Zakup kolekcji portretów rodziny Piotra Fergussona-Teppera | ze środków MKiDN

      Portrety Fergusonów Tepperów

      W maju 2013 r. Muzeum Historyczne m.st. Warszawy nabyło – dzięki dofinansowaniu ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – zespół 9 portretów członków rodziny warszawskiego bankiera, Piotra Fergussona-Teppera (1732-1794). Przedstawiają one: żonę bankiera – Marię Filipinę Tepper (1739-1792) z najmłodszym synem Ottonem Walterem, sześcioro dzieci bankiera oraz dwóch jego zięciów – Augusta Wilhelma Arndta i Józefa von Axta. Portrety zostały namalowane w 1780 r. na zamówienie Marii Filipiny Tepper przez berlińskiego pastelistę, Johanna Bardou, a następnie wysłane do Edynburga. Były darem żony bankiera dla jego stryjecznego brata, Waltera Fergusona, mieszkającego w Szkocji, z której pochodził ojciec bankiera.

      Obrazy, zachowane w dobrym stanie, po ponad 230 latach powróciły do Warszawy, aby wzbogacić galerię portretów osobistości warszawskich, znajdujących się w Muzeum Historycznym. Piotr Fergusson-Tepper był najbogatszym bankierem w Polsce w 2. połowie XVIII w., największym wierzycielem króla Stanisława Augusta. Należał do niego m.in. Pałac pod Czterem Wiatrami przy ulicy Długiej i Pałac Tepperów przy Miodowej.

      Obrazy można oglądać od 3 grudnia 2013 r. do 2 lutego 2014 r. na wystawie w Muzeum Woli przy ul. Srebrnej 12 (oddział Muzeum Historycznego).

       

      Zakup kolekcji portretów rodziny Piotra Fergussona-Teppera do zbiorów MHW dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu: Kolekcje – priorytetu 4: „Kolekcje muzealne”.

  • Renowacja i adaptacja piwnic Staromiejskich Warszawy | ze środków Norweskiego Mechanizmu Finansowego

      Nazwa projektu: Renowacja i adaptacja na cele kulturalne piwnic Staromiejskich Warszawy na obszarze wpisu na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

      Informacje dotyczące projektu:
      Wartość całkowita projektu: 34,72 mln zł (8,82 mln €)
      Wkład własny m.st. Warszawy: 17,12 mln zł (4,35 mln €)
      Wartość dofinansowania z funduszy UE: 17,60 mln zł (4,47 mln €)
      Źródło dofinansowania: Norweski Mechanizm Finansowy
      Program Operacyjny: Program Operacyjny dla wykorzystania środków finansowych w ramach Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego
      Priorytet: 3. Ochrona kulturowego dziedzictwa europejskiego, w tym transport publiczny i odnowa miast
      Okres realizacji: 10.2008 r. – 12.2011 r.
      Jednostka realizująca projekt: Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków Urzędu m.st. Warszawy/Stołeczny Zarząd Rozbudowy Miasta
      Numer złożonego wniosku: PL0236
      Umowa – 39/Pl0236/NMF/2008 z dnia 12.12.2008 r.

      Więcej informacji: www.piwnice.um.warszawa.pl

      O projekcie – adaptacji piwnic staromiejskich

      Prace projektowe nad projektem renowacji i adaptacji na cele kulturalne piwnic Starego Miasta Warszawy rozpoczęły się w 2006 roku, a zakończenie robót budowlanych ostatnich piwnic nastąpiło w 2012 roku. W wyniku realizacji projektu powstała ścieżka turystyczna pod nazwą Szlak Kulturalnych Piwnic Starego Miasta, która ma przybliżyć zwiedzającym historię powstawania, zniszczenia i odbudowy Starówki, a także umożliwić im poznanie jedynych, oryginalnych fragmentów historycznych murów.

      Celem projektu była:

      • renowacja piwnic w obiektach przy ulicach: Boleść 2, Rynek Starego Miasta 2, Brzozowa 11/13 oraz Jezuicka 4 (łączna powierzchnia piwnic podlegająca renowacji i adaptacji wynosi 2856,27 m2);
      • adaptacja na cele kulturalne restaurowanych pomieszczeń;
      • utworzenie Centrum Interpretacji Zabytku ze stałą Wystawą Historii Odbudowy Starego Miasta oraz z Punktem Informacji Turystycznej.

      Adres inwestycji: Rynek Starego Miasta 28 – 42
      Inwestor: Stołeczne Centrum Edukacji Kulturalnej
      Inwestor zastępczy: Stołeczny Zarząd Rozbudowy Miasta
      Generalny Wykonawca: AMP Sp. z o.o. i RENOVA Sp. z o.o.
      Biuro Projektowe: „ŚPIEWAK” FIRMA REMONTOWO-BUDOWLANA z Ożarowa Mazowieckiego
      Inwestycja zakończona

      W piwnicach Muzeum Historycznego m. st. Warszawy przy ul. Rynek Starego Miasta 28-42 przewidziano zwiększenie powierzchni wystawienniczych, w ramach których udostępniona zostanie ekspozycja dotycząca najstarszej historii Warszawy, od jej początków do momentu uzyskania stołeczności, szczególnie w dziedzinie archeologii. Dla najmłodszych zwiedzających w remontowanych piwnicach przewiduje się wystawę z cyklu „Legendy Warszawskie”. Planowane jest także otwarcie części poświęconej tradycjom warszawskim w dziedzinie handlu winami oraz polskimi miodami. Natomiast niewielka część ekspozycji przedstawiać będzie warszawskie piwnice winne.
      Siedziba Muzeum Historycznego – zespół 11 kamienic na Rynku Starego Miasta – stanowi najbardziej reprezentacyjną północną pierzeję, zwaną Miejską, a od 1916 roku stroną Dekerta. To cenny przykład siedemnastowiecznej architektury mieszczańskiej, wartościowy tym bardziej, iż zachowało się tu najwięcej substancji zabytkowej. Wszystkie kamienice zaadoptowane na Muzeum Historyczne m.st. Warszawy odbudowano po zniszczeniach wojennych w latach 1948 – 1954. Dzieło rekonstrukcji całego zabytkowego zespołu miejskiego Starego Miasta w układzie przestrzennym z XVII – XVIII wieku nie miało dotąd precedensu w historii Europy.

  • Adaptacja podziemi Katedry Polowej WP na Muzeum Ordynariatu Polowego | ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego

      Adaptacja podziemi Katedry Polowej WP na Muzeum Ordynariatu Polowego – Oddział Muzeum Historycznego m.st. Warszawy

      Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013

      Informacje dotyczące projektu:

      Wartość całkowita projektu: 10,96 mln zł
      Wkład m.st. Warszawy: 4,39 mln zł
      Wartość dofinansowania z funduszy UE: 6,57 mln zł
      Źródło dofinansowania: Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego
      Program Operacyjny: Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego 2007-2013
      Priorytet: VI Wykorzystanie walorów naturalnych i kulturowych dla rozwoju turystyki i rekreacji
      Działanie: 6.1 Kultura
      Okres realizacji: 8.07.2008 r. – 30.06.2011 r.
      Jednostka realizująca projekt: Stołeczny Zarząd Rozbudowy Miasta
      Beneficjent: m.st. Warszawa


      Opis projektu:

      Przedmiotem projektu jest przebudowa i adaptacja podziemi Katedry Polowej WP na Muzeum Ordynariatu Polowego (Oddział Muzeum Historycznego m. st. Warszawy) w Warszawie przy ul. Długiej 13/15 wraz ze strefą wejścia zlokalizowaną w części parteru Katedry. Projekt ma na celu podniesienie znaczenia turystyki jako czynnika stymulującego rozwój społeczno-gospodarczy regionu poprzez poprawę oferty kulturowej i wzrost dostępności kultury.

      Na ponad 340 m2 odwiedzający Muzeum mogą zapoznać się z dziejami kapelanów wojskowych, obejrzeć eksponaty związane z postaciami poszczególnych biskupów polowych oraz misjami wojskowymi, dotyczące pracy i roli kapelanów wojskowych w życiu żołnierzy i ludności cywilnej. Nowopowstały obiekt umożliwia zgromadzenie w jednym miejscu rozproszonych dzieł sztuki, zabytków kultury materialnej, pamiątek ilustrujących tradycję i dokonania duszpasterstwa wojskowego. Obok bogatej ikonografii dotyczącej kapelanów wojskowych obejrzeć można przedmioty liturgiczne, tj. ołtarze polowe, wyposażenie kaplic polowych, mundury kapelanów i wiele innych pamiątek związanych z działalnością kapelanów wojskowych. Ekspozycję stałą wzbogacać będą wystawy czasowe.

      Nowopowstała instytucja jest obiektem nowoczesnym, odpowiadającym wymogom współczesnego muzealnictwa oraz oczekiwaniom gości Muzeum, w tym także młodzieży. To dla nich już teraz organizowane są lekcje muzealne.  Nasycenie przestrzeni muzealnej najnowocześniejszymi nośnikami multimedialnymi zaspokaja oczekiwania różnorodnych grup zwiedzających. Zainteresowani mogą obejrzeć filmy dokumentalne i fabularne, przeczytać opisy na Ipadach czy zapoznać się z ekspozycją za pomocą paneli dotykowych

      Muzeum jest w pełni przystosowane dla osób niepełnosprawnych. W obiekcie zostały wykonane odpowiednie prace adaptacyjne, dzięki którym osoby niepełnosprawne będą miały pełny dostęp do budynku. Uroczyste otwarcie Muzeum nastąpiło 8 grudnia 2010 r.

      Projekt pomyślnie przeszedł etap oceny formalnej i merytorycznej i uchwałą Zarządu Województwa Mazowieckiego z dnia 23.02 2010 roku znalazł się na liście projektów, które otrzymają dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013.

      14 września 2010 r. została podpisana umowa o dofinansowanie projektu.

  • Remont i renowacja zespołu zabytkowych kamienic praskich oraz ich adaptacja na cele Muzeum Warszawskiej Pragi | ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego

      Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Infrastruktura i Środowisko.

      Informacje dotyczące projektu:

      Wartość całkowita projektu: 37 996 320,50 zł
      Wartość dofinansowania z funduszy UE: 12 123 380,04 zł
      Źródło dofinansowania: Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego
      Program Operacyjny: Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko
      Priorytet: XI Kultura i dziedzictwo kulturowe
      Działanie: 11.1 Ochrona i zachowanie dziedzictwa kulturowego o znaczeniu ponadregionalnym
      Okres realizacji: lata 2007 – 2014
      Jednostka realizująca projekt: Stołeczny Zarząd Rozbudowy Miasta
      Beneficjent: Miasto stołeczne Warszawa

      Opis projektu:

      21 października 2010 r. – w tymczasowym biurze Muzeum Warszawskiej Pragi przy ul. Ząbkowskiej, Prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz oraz Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski podpisali umowę o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko

      Muzeum Warszawskiej Pragi jest pierwszą placówką muzealną na prawym brzegu Wisły przy ul. Targowej 50/52, zlokalizowaną w jednych z najstarszych zachowanych obiektów mieszkalnych na terenie prawobrzeżnej Warszawy, z unikatowym zespołem modlitewni (zachowane polichromie), w bezpośrednim sąsiedztwie Bazaru Różyckiego (najstarszego działającego targowiska Warszawy). Obiekty objęte projektem mają wyjątkowe znaczenie i są unikalne w skali kraju. W obiektach przy ul. Targowej znajdował się dawny żydowski dom modlitwy, na ścianach sal modlitw zachowały się fragmenty malowideł przedstawiające Żydów modlących się pod Ścianą Płaczu w Jerozolimie i Grób Racheli w Betlejem. Sale modlitewni wraz z zachowanymi polichromiami są zabytkiem unikatowym w skali Warszawy i województwa mazowieckiego. Zachowana modlitewnia ma kluczowe znaczenie dla funkcjonowania Muzeum Warszawskiej Pragi. Jest cennym źródłem do badania kolorystyki malowideł w warszawskich domach modlitwy, znanych wyłącznie z czarno-białych fotografii. Jest także jednym ze świadectw wielokulturowości dzielnicy. Już w tej chwili jest jednym ze stałych punktów tras wycieczek realizowanych szlakiem judaików. Bogactwo dziedzictwa kulturowego tego terenu, zachowana ciągłość osadnicza, elementy folkloru miejskiego, a także świadomość własnej tożsamości, którą można zaobserwować wśród współczesnych mieszkańców Pragi, pewna egzotyczność i odrębność terenu, są punktem wyjścia do szeroko zakrojonych badań i dokumentacji. Wszystkie te cechy stanowią o rosnącej wciąż atrakcyjności turystycznej prawobrzeżnej Warszawy, którą funkcjonujące tu muzeum ma szansę jeszcze podnieść. Ta wielokulturowość znajdzie szczególne uwypuklenie w ekspozycji stałej Muzeum.

      Przedmiotem projektu był remont i renowacja zespołu zabytkowych kamienic praskich, położonych w Warszawie przy ulicy Targowej 50/52, wraz z ich otoczeniem oraz ich adaptacja na cele Muzeum Warszawskiej Pragi jako Oddziału Muzeum Warszawy, nad którym nadzór sprawuje Urząd m.st. Warszawy. Zakres przedmiotu projektu obejmował:

      1. Remont i adaptację na cele muzealne trzech kamienic frontowych i oficyny w podwórzu (kamienica Rothblitha 1818-1819, kamienica Sokołowskiego 1872-1873, kamienica Rothblitha 1829-1830)
      2. Renowację zabytkowego podwórka
      3. Wzniesienie nowego budynku o funkcjach administracyjno-edukacyjnych.

      Realizacja tego projektu koresponduje z rozpoczętym procesem rewitalizacji tego rejonu, podjętym w ramach funduszy unijnych.

      Adresaci działań muzeum to mieszkańcy zarówno prawobrzeżnej Warszawy (ze szczególnym uwzględnieniem młodego pokolenia), jak i całego miasta, którego częścią dziedzictwa jest strona praska, środowiska lokalne, które potrzebę istnienia placówki podnoszą od lat; środowiska twórcze działające na prawym brzegu Wisły, turyści odwiedzający miasto, środowiska żydowskie, rodzime i emigracyjne, odwiedzające miasto, placówki edukacyjne na terenie miasta (szkoły wszystkich poziomów), środowiska naukowe miasta i kraju (przede wszystkim varsavianiści).

      Muzeum Warszawskiej Pragi jest oddziałem Muzeum Warszawy.

  • Wystawa "Bracia Łopieńscy – Tytani warszawskiego brązownictwa" | ze środków MKiDN

      Po 35 latach od pierwszej wystawy poświęconej braciom Łopieńskim, Muzeum Woli kontynuuje opowieść o mistrzach warszawskiego brązownictwa. Nowa wystawa poświęcona firmie, której renoma miała międzynarodowy wymiar, zbiega się z ważnym współczesnym trendem, powrotem do lokalności i rzemiosła, a także ze znaczącą przemianą w samym Muzeum Woli.

      Historię Łopieńskich wszyscy znają, jednakże tylko zdawkowo. O dziejach związanej z Warszawą od czterech pokoleń rodziny wybitnych rzemieślników, przeczytać można zaledwie kilkanaście stron, gdyż dotąd nie ukazała się jeszcze poświęcona jej monografia. Stąd, bazując na niepublikowanych jeszcze materiałach archiwalnych, przedstawimy historię firmy możliwie szczegółowo. Jako jej ilustracja zaś posłużą najwybitniejsze dzieła z warsztatu Łopieńskich. Pochodzą one zarówno ze zbiorów muzealnych (np. wieniec ofiarowany Ignacemu Paderewskiemu), jak i prywatnych (Świst i Poświst, srebrna oprawa albumu rodziny Chłapowskich). Chcąc zaprezentować pełen obraz twórczości oraz różnorodność asortymentu wytwórni pokażemy także niepublikowane wcześniej archiwalne fotografie przedstawiające najbardziej interesujące wyroby z oferty handlowej.

      ­

      Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu: Dziedzictwo kulturowe, priorytetu 2 – Wspieranie działań muzealnych.