13.08.2025 / Aktualności, Centrum Fotografii
Noc Fotografii 2025
Motywem przewodnim tegorocznej odsłony Nocy Fotografii, która odbędzie się 12 września 2025 roku w godzinach 18.00–23.00, są Granice miasta / Granice w mieście.
Wizualne opowieści powstały z myślą o konkretnych lokalizacjach z wykorzystaniem architektury i unikalnego klimatu staromiejskich przestrzeni. Pokażemy fotografie archiwalne i najnowsze projekty nagradzane na międzynarodowych festiwalach, m.in. premierowe prace laureatek i laureatów tegorocznego konkursu fotograficznego, zdjęcia z kolekcji Muzeum Warszawy, które trafią do otwieranego jesienią tego roku Gabinetu Fotografii, cykle uznanych twórczyń i twórców polskich: Michała Łuczaka, Janka Zamoyskiego i Joanny Kinowskiej, projekty fotograficzne autorów należących do Związku Polskich Artystów Fotografików: Patryka Karbowskiego i Marii Książek, a także prace fotografek związanych ze stowarzyszeniem Polish Women Photographers – Małgorzaty Wakuluk i Pauliny Holtz.
Centralnym punktem wydarzenia są pokazy twórczości brytyjskich artystów i artystek, m.in. uznanych mistrzów, w tym Martina Parra, oraz młodych fotografów i fotografek związanych z londyńską The Photographers’ Gallery.
Pokażemy również wybór projektów spośród prezentowanych w tym roku podczas Rencontres d’Arles autorstwa: Abdulaziza Al-Hosniego, Adeline Care, Susanne Duppen, Federica Estola, Asafe’a Ghaliba, Erika Irmera, Ann-Christine Jansson, Henriego Kisielewskiego, Eleany Konstantellos André, Keerthany Kunnath, Antoine’a Martina, Domenica Matery, Marisol Mendez, Adeline Praud, Louisa Rotha, Adama Rouhany, Alexandre’a Silbermana, Sary Aue Sobol, Isabel Tirado, Alexeya Yureneva i Kamila Zihnioglu.
Noc Fotografii otworzy wernisaż wystawy Jakuba Stanka Zbudować dom w Galerii Rynek 30.
Program Nocy fotografii
Muzeum Warszawy, Galeria Rynek 30 Rynek Starego Miasta 30
18.00 – otwarcie wystawy Jakuba Stanka Zbudować dom
Kuratorką wystawy jest Karolina Ziębińska. To pierwszy pokaz fragmentu cyklu To Do List. To Father a Son, To Plant a Tree, To Build a House, który fotograf realizuje od wielu lat. Projekt zgłębia temat współczesnej męskości i ojcostwa, odsłaniając ich wzajemne uwikłanie w schematy, które krępują i zawężają perspektywy.
Muzeum Warszawy, Lapidarium Rynek Starego Miasta 40
18.30–19.30 – spotkanie z brytyjskimi twórcami: Cianem Oba-Smithem, Zulą Rabikowską, Lewisem Khanem i Alice Poyzer
Poprowadzi je Eva Eicker, kuratorka współpracująca z londyńskim The Photographers’ Gallery. Rozmowa będzie okazją do bliższego poznania jednej z najbardziej różnorodnych scen fotograficznych na świecie.
Spotkanie w języku angielskim.
Muzeum Warszawy Rynek Starego Miasta 30–42
19.30 – otwarcie – przywitanie, wręczenie dyplomów laureatom i laureatkom konkursu Granice miasta / Granice w mieście zorganizowanego przez Centrum Fotografii Muzeum Warszawy
19.45–20.00 – jednorazowy pokaz prac laureatek i laureatów konkursu fotograficznego:
- Marcina Nalepy Trzeci krajobraz,
- Doroty Raczyńskiej Za wodą,
- Macieja Stępińskiego Produkcja przestrzeni (seria II),
- Tytusa Szabelskiego-Różniaka Capital,
- Anny Chyrykaly i Darii Bogdanovej In Between Places,
- Tomka Cichorka Warszawski sen.
Jury w składzie: Kamila Bondar, Tomek Fudala, Agata Grzybowska, Joanna Kinowska, Michał Łuczak oraz Karolina Ziębińska wyróżniło cztery projekty twórców z dorobkiem i dwa projekty debiutantów. Jury doceniło prace, które w różnorodny sposób interpretowały temat konkursu, pokazując granice fizyczne, społeczne i symboliczne z perspektywy lokalnej, historyczno-politycznej czy osobistej.
Autorzy i autorki wykazali się konsekwencją działania, eksperymentalnym podejściem do fotografii oraz umiejętnością łączenia dokumentalnych obserwacji z poetycką narracją. Więcej informacji o nagrodzonych pracach.
20.00–23.00 – pokazy fotografii twórczyń i twórców brytyjskich (w zapętleniu)
Pokaz jednego z najbardziej rozpoznawalnych współczesnych fotografów Martina Parra (Martin Parr Foundation) oraz zdjęcia z imponującej kolekcji fotograficznej Victoria & Albert Museum wybranych specjalnie na tę okazję: Thomas Annan, Jennie Baptiste, Dorothy Bohm, Bill Brandt, Maurice Broomfield, Robert Brownjohn, Isabel Agnes Cowper, Francis Frith, William Henry Fox Talbot, Emil Otto Hoppe, Tom Hunter, Sarah Jones, Normski, Paul Martin, Dieter Meier, Mark Power, Sarah Pickering, Micha Riss, Simon Roberts, John Thomson, Agnes Beatrice Warburg, G.W. Wilson.
Prace reprezentantów i reprezentantek młodej fotografii brytyjskiej (związanych z The Photographers’ Gallery), których projekty nawiązują do tegorocznego hasła Nocy Fotografii. Serena Brown bada zjawisko przejmowania mody klasy robotniczej przez luksusowe marki. Lewis Khan portretuje absolwentów szkół południowego Londynu stojących na granicy między dorastaniem a dorosłością. Nina Manandhar opowiada o mieszkańcach londyńskiej dzielnicy Thamesmead, włączając ich w proces twórczy. Surrealistyczne zdjęcia Alice Poyzer przekraczają granicę między normami społecznymi a rzeczywistością osoby neuroatypowej. Cian Oba-Smith kwestionuje stereotypowe przedstawienia kultury miejskiej i przestępczości z użyciem noża. Zula Rabikowska przedstawia społeczność queer wzdłuż dawnej żelaznej kurtyny w Europie Środkowej i Wschodniej.
Czas trwania projekcji: ok. 30 minut
W serii portretów Serena Brown bada stereotypy związane z ubiorem – dresem, kwestionując jego negatywne konotacje kulturowe.
Brown współpracowała z projektantką mody Georgią Borenius, aby stworzyć trzy luksusowe dresy, spośród których portretowane osoby mogły wybrać ten, który najlepiej wyraża ich indywidualność, dziedzictwo i kulturę. Materiały zostały zakupione za 20 funtów na lokalnych targach tekstylnych w Shepherd’s Bush w zachodnim Londynie. Brown podkreśla w ten sposób przystępność cenową mody klasy pracującej, jednocześnie krytykując trend w modzie luksusowej polegający na „udawaniu biedy”, aby wyglądać stylowo.
Projekt inspirowany jest postacią urodzonego w Harlemie krawca Dappera Dana, który nanosił nadruki z logotypami luksusowych marek na ubrania i tanio sprzedawał je gangsterom, raperom i lokalnej społeczności. Jego sklep działał aż do lat 90. XX w i został ponownie otwarty w 2018 roku dzięki współpracy z marką Gucci. Był to wyraz uznania w świecie mody dla działań Dana, a także krok w stronę większej różnorodności w modowej branży.
Zdjęcia wykonano lokalnie, w zachodnim Londynie, z przyjaciółmi Brown z dzieciństwa. W ten sposób artystka odzyskuje wpływ klasy pracującej na trendy i pokazuje radość z codziennej mody. Krytycznie odnosi się do hierarchii i uprzedzeń w świecie współczesnych marek luksusowych oraz do monetyzowania fałszywego miejskiego stylu klasy pracującej, który przez swoją ekskluzywność staje się niedostępny dla tych, którzy byli jego pierwotną inspiracją.
W tym projekcie Khan co roku dokumentuje bal absolwentów lokalnej szkoły średniej w swojej okolicy, wykonując portrety uczniów kończących naukę. Radosny, a zarazem złożony projekt oparty na długofalowym zaangażowaniu, ukazuje cenne, ostatnie chwile młodości, zanim młodzi ludzie wkroczą w nieznaną przyszłość.
W przypadku przełomowych wydarzeń życiowych, fotografia często pełni funkcję publicznego trofeum. Symbolizuje sukces i dumę, jest dokumentem i dowodem życiowych osiągnięć. W kontrze do takiego podejścia, Khan zagłębia się w życie społeczności i robi zdjęcia zza kulis, ukazując spontaniczne momenty świętowania przez młodzież, ubraną w błyszczące suknie i eleganckie garnitury. Artysta dokumentuje chwile autoekspresji, wykraczające poza ramy szkolnej struktury i sztywnych zasad. Już następnego dnia te obrazy nabierają charakteru nostalgii, gdy uczniowie wkraczają w nowy etap życia.
Wykorzystując zarówno fotografie, jak i materiały wideo, Khan wzbogaca projekt o ścieżkę dźwiękową autorstwa Lary George oraz poezję Caleba Femi.
Ta złożona i zaangażowana społecznie praca przedstawia społeczność i kultury zamieszkujące Thamesmead, dzielnicę Londynu. Jedno z największych powojennych osiedli mieszkaniowych w mieście, powstałe w latach 60. XX wieku.
Manandhar tworzy swoje fotografie we współpracy z lokalnymi mieszkańcami, pracując z naturalnym światłem i kolorem, aby stworzyć portret ludzi i miejsca, który kwestionuje zarówno utopijne wizje przeszłości, jak i współczesne negatywne stereotypy.
Budując studio fotograficzne na tle brutalistycznych wieżowców i betonowych przejść, artystka angażuje przedstawicieli wszystkich pokoleń, tożsamości i kultur, żeby badać politykę reprezentacji. Często prowadzi długie rozmowy z ludźmi o ich doświadczeniach, historii i nadziejach.
Oprócz portretów, Manandhar wykorzystuje w pracy materiały archiwalne, w tym przypadku sięga po historyczne fotografie z Archiwum Peabody Trust, które ukazują futurystyczną wizję tego obszaru, sprzeczną z tym, co nastąpiło później.
Poyzer łączy autoportrety z obrazami konstruowanymi, tworząc pozornie surrealistyczny i fantastyczny świat. To autobiograficzne dzieło bada szczególne zainteresowania, pasje i obsesje, które często występują u osób z autyzmem.
Artystka, od dawna zafascynowana pokazami zwierząt i klubami miłośników zwierząt, pozuje z wypchanymi zwierzętami, przyjmując różne osobowości w swoich fotografiach.
Jak sugeruje tytuł, akt dokumentowania tych obsesji sam w sobie staje się źródłem radości, pozwalając artystce uwolnić się od presji „dopasowywania się” poprzez proces twórczy. To celebracja samoakceptacji. Praca odzwierciedla własną drogę Poyzer od maskowania autyzmu do ostatecznego celebrowania tego, kim jest.
Rabikowska przebyła 4500 mil wzdłuż granic dawnej Żelaznej Kurtyny, dokumentując współczesną kulturę queer i tożsamości płciowe, w kontekście postsowieckim.
Mieszkając w Wielkiej Brytanii, polska artystka zauważyła stereotypowe przedstawienia Europy Wschodniej oraz utrzymujące się ślady dawnego porządku świata – zbiorową tożsamość ponad indywidualizmem, dominujący patriarchat i seksistowskie stereotypy. Podczas odwiedzania 20 miast, artystka skupiła się na fotografowaniu młodego pokolenia kobiet, osób niebinarnych, genderfluid i transpłciowych. Podobnie jak artystka, większość ze 104 uczestników projektu, urodziła się po upadku muru berlińskiego w 1989 roku.
Rabikowska używa starego sowieckiego aparatu analogowego Kiev 80, znanego z problemów z ostrością i przeciekami światła. Blaknięcie kolorów i plamy są często widoczne na jej zdjęciach, symbolizując pęknięcie dawnych struktur lub odsłonięcie kurtyny ku nowym rzeczywistościom i alternatywnym przestrzeniom.
Skupiając się na ofiarach przestępstw z użyciem noża oraz ich bliskich, Oba-Smith podejmuje temat w sposób wrażliwy, wykraczający poza nagłówki gazet. Jego portrety i fotografie miejsc pamięci, w połączeniu z wywiadami z osobami dotkniętymi tragedią, dają ważny wgląd w trwającą traumę ocalałych i rodzin, które straciły kogoś bliskiego.
Czerpiąc z własnych doświadczeń dorastania w północnym Londynie, Oba-Smith kwestionuje częste zniekształcenia medialne i stygmatyzację czarnych społeczności. Uwzględniając głosy członków społeczności, seria rzuca światło na czynniki przyczyniające się do tych przestępstw, takie jak zamykanie klubów młodzieżowych, rywalizacja gangów czy niekontrolowany dostęp do noży.
Koncentrując się na współpracy z mieszkańcami i powiązanymi organizacjami charytatywnymi, Oba-Smith skutecznie przesuwa punkt ciężkości z danych statystycznych na kształtowanie świadomości społecznej – kluczowej dla zmian społecznych i politycznych.
Prezentacja twórczości brytyjskich artystów i artystek, realizowana dzięki partnerstwu z British Council w ramach UK/Poland Season 2025.
Związek Polskich Artystów Fotografików plac Zamkowy 8
18.00–23.00 – wystawa Ujawnienie / Exposure Agnieszki Sadowskiej, kuratorka: Joanna Kinowska
Ta historia dzieje się w lesie. Przy polsko-białoruskiej granicy.
Agnieszka zrobiła te zdjęcia, bo jako fotoreporterka opisuje to, co się ważnego dzieje. Chce i potrzebuje opisywać. To nie są niewinne obrazy.
Ujawniają. Fotografie opowiadają mocniej niż słowa. Dlatego każde z nich zostało opatrzone caption – opisem, jaki zwykle towarzyszy zdjęciom reporterskim. Żeby niczego się nie domyślać, a dostrzec fakty.
Na specjalnych wieszakach są „gazety”, w których możesz zobaczyć, prawie jak na stykówce, jak przebiegała interwencja. W innej – jak wygląda niesiona migrantom pomoc. Tam też znajdziesz teksty, które stanowią pewnego rodzaju tło i kontekst. Są to: kalendarium wydarzeń na granicy przygotowane przez dziennikarkę Joannę Klimowicz, refleksje i fragmenty rozmowy z Agnieszką Sadowską spisane przez fotoreportera Maćka Moskwę oraz tekst o zdjęciach i działaniach na granicy napisany przez reżyserkę Agnieszkę Holland.
Pomiędzy salami wystawy będziesz musiała/musiał przejść obok telewizora.
Film trwa blisko godzinę i jest zapisem kilku interwencji i rozmów nagranych w lesie. Nie jest to w żadnym wypadku coś, co byś chciała/chciał obejrzeć i to jeszcze przez niemal godzinę. Ale jeśli możesz, przystań lub przysiądź choć na chwilę. Zobacz, jak to wyglądało.
Jeśli nie zrozumiesz, co mówią, nie martw się, nie o to chodzi, żeby ten film studiować. Posłuchaj samych głosów, przekonaj się, jakie to są emocje i napięcie.
18.00–19.45 – Przygoda z optyką – warsztaty dla dzieci i młodzieży
Optyka to nie tylko soczewki i obiektywy, to też szereg zjawisk: załamań i rozszczepień światła, złudzeń optycznych, tłumaczących proces postrzegania świata i działania zmysłu wzroku.
Podczas zajęć uczestnicy poznają różne urządzenia optyczne – kalejdoskopy, zeotropy, anaglify, thaumatropy, „oko muchy”, folie z siatką dyfrakcyjną, zwierciadła, soczewki i pryzmaty. Dowiedzą się, jak zbudowane jest ludzkie oko, dlaczego działa podobnie do aparatu fotograficznego oraz czemu nasz mózg czasem „oszukuje” zmysł wzroku.
Warsztaty obejmują także prezentację różnych typów aparatów fotograficznych i zasad ich działania. Na zakończenie uczestnicy odkryją, jak twórczo wykorzystać aparat w telefonie do wykonywania kreatywnych zdjęć.
Każdy, chętny będzie mógł też wykonać sam zabawkę optyczną i zabrać do domu. W trakcie warsztatów będzie możliwość przyjrzenia się monidłom, pochodzącym z kolekcji Karoliny Falkiewicz.
20.00–21.00 – wieczór opowieści Oko Bazyliszka
Spektakl narracyjny Oko Bazyliszka ukaże Warszawę, jej legendy i inne historie w wersji noir. Ujrzymy miasto wąskich uliczek, podejrzanych knajp, zaułków i olśniewających pałaców. Zobaczymy wizję miasta, w którym, wbrew prawidłom rzeczywistości, nic nie ginie, ale warstwy czasu odkładają się jak nałożone na siebie zdjęcia. Gdy czas spłaszczy się siłą słowa opowieści i tak jak w ludzkiej pamięci rzeczy z różnych czasów będą współistnieć ze sobą, odkryjemy niezwyciężony puls miasta, które od zagłady zawsze chronione było pamięcią, czynem i opowieścią właśnie.
Opowiadać będzie Łukasz Szypkowski.
20.00–23.00 – pokazy projektów twórców i twórczyń należących do Związku Polskich Artystów Fotografików: Patryka Karbowskiego i Marii Książek oraz fotografii zrealizowanych w ramach projektu Migawki. Fotograficzne Archiwum Rewitalizacji (w zapętleniu)
Szacuje się, że ponad połowa mieszkańców Warszawy urodziła się poza nią.
Dla wielu młodych ludzi w Polsce migracja do dużego miasta jest naturalnym etapem rozwoju i jedyną możliwością awansu.
Projekt Karbowskiego to opowieść o ludziach, którzy porzucają mniejsze ośrodki, by rozpocząć nowe życie w Warszawie. Bohaterów przedstawia w codziennych sytuacjach – podczas nauki, pracy, spacerów z dziećmi czy we własnym, nowo urządzonym mieszkaniu. Obraz stabilizacji i spełnienia Karbowski przełamuje detalami świadczącymi o kruchości i tymczasowości – niedopałkami w kubku, wyschniętymi kwiatami czy bałaganem w łazience. W jego zdjęciach czułość spotyka się z melancholią, a obok nadziei pojawia się nuta niepewności.
Czas trwania projekcji: ok. 3 minut
Fotografie powstały w Cape Town. Cykl opowiada o fragmentach miasta, w których tkanka urbanistyczna pobrzmiewa echem apartheidu i współczesnych podziałów społecznych. Betonowa materia, zastana i niezmienna, została w obrazach ochłodzona decyzją autorki, co potęguje wrażenie dystansu. Jeśli pojawiają się ludzie, to jedynie jako elementy obce – w ruchu, unikający spojrzeń, kontrolujących oczu władzy i palącego słońca. Miasto, choć stworzone przez człowieka, zdaje się wypierać jego obecność.
Czas trwania projekcji: ok. 3 minut
Lengrenówka – pracownia Muzeum Karykatury Brzozowa 6/8A
20.00–23.00 – pokaz prac laureatek i laureatów konkursu Granice miasta / Granice w mieście oraz fotografii z kolekcji Muzeum Warszawy (w zapętleniu)
Prezentacja prac wyróżnionych laureatek i laureatów konkursu Granice miasta / Granice w mieście, oraz specjalnie przygotowany pokaz fotografii z kolekcji Muzeum Warszawy, które trafią do otwierającego się 29 października 2025 roku Gabinetu Fotografii.
Czas trwania pokazu prac konkursowych: ok. 15 minut
Czas trwania pokazu fotografii z kolekcji Muzeum Warszawy: ok. 5 minut
Fundacja Alina ul. Brzozowa 31/33
20.00–23.00 – pokaz projektu Janka Zamoyskiego Syntezy miejskie (w zapętleniu)
Seria fotograficzna łączy obrazy powstałe przy użyciu aparatu cyfrowego i metod głębokiego uczenia. Artysta stworzył autorski model oparty wyłącznie na swojej praktyce wizualnej, który generuje nowe obrazy na podstawie jej charakterystycznych cech. W projekcie celowo zaciera się różnica między fotografią a obrazem syntetycznym. Odbiorca nie ma informacji, które prace powstały w tradycyjny sposób, a które zostały wygenerowane. Seria bada granice fotografii i obrazowania w czasie, gdy narzędzia wykorzystujące uczenie maszynowe stają się częścią procesu twórczego.
Czas trwania projekcji: ok. 3–5 minut
Barbakan ul. Nowomiejska 15/17
20.00–23.00 – pokazy fotografii z cyklu Habitat Michała Łuczaka oraz projektu Lost in between Joanny Kinowskiej (w zapętleniu)
Płynąca przez Warszawę Wisła nie jest w pełni uregulowana, co stanowi wyjątkową sytuację na skalę europejską. Po prawej stronie rzeki, praktycznie na całej jej długości, rozciąga się pas lasu łęgowego oraz niezabudowane przestrzenie otwarte. Takie środowisko stworzyło warunki bytowe dla wielu gatunków ssaków, które zamieszkują te tereny na stałe. Sarny, dziki, lisy i bobry przywykły do zgiełku dobiegającego z mostów przerzuconych nad Wisłą.
Ten leśny korytarz umożliwia również innym ssakom, takim jak łosie czy wilki, przedostanie się przez aglomerację do terenów pozamiejskich.
Habitat to dokumentacja zwierząt żyjących w granicach stolicy Polski. Fotografie wykonano dotąd na terenie Żerania oraz Tarchomina.
Czas trwania projekcji: ok. 3–5 minut
Wystawa jest zapisem wędrówki wzdłuż prawobrzeżnej granicy Warszawy – miejsca, gdzie miasto styka się z „niczym”.
Artystka konfrontuje dziecięce wspomnienie mapy, na której za granicą rozciągała się jedynie różowa plama, z rzeczywistym obrazem przedmieść: lasami, cmentarzami, centrami handlowymi i przypadkowymi domami wyrastającymi tuż przy tabliczce z nazwą miasta. To opowieść o granicy, która dzieli, ale i łączy – o Warszawie kończącej się nagle i o przestrzeni, w której zaczyna się coś nowego.
Projekt realizowany w latach 2019-2023.
Czas trwania projekcji: ok. 3–5 minut
Fundacja Sto Pociech ul. Freta 20/24A
20.00–21.20 – pokaz wyboru projekcji z tegorocznej edycji Night of the Year festiwalu Rencontres d’Arles
Arles Rencontres de la photographie – największy i najstarszy europejski festiwal fotografii, który rokrocznie odbywa się w Prowansji. Podczas Nocy Roku prezentowany jest tam wybór najlepszych projektów fotograficznych ostatnich 12 miesięcy.
21.25–21.35 – pokaz projektów fotografek stowarzyszenia Polish Women Photographers: Serce w centrum Małgorzaty Wakuluk, Bezgranic Pauliny Holtz
Pokaz prac fotografek stowarzyszenia Polish Women Photographers, przestrzeni dla kobiet i osób niebinarnych, dla których istotna jest samorealizacja oraz potrzeba zabierania głosu w ważnych sprawach społecznych i wypowiedzi artystycznej za pośrednictwem fotografii.
PWP w swoich działaniach stawia na promocję polskich fotografek dbając o zachowanie parytetów w środowisku fotograficznym.
Artystka postanowiła przenieść to, co poza granicami miasta do metropolii i stworzyła surrealistyczne widokówki przedstawiające betonową, miejską dżunglę, gdzie przyroda jest tylko wyobrażona lub zainscenizowana, a bohaterowie i bohaterki przeniesieni prosto z sielskich wakacyjnych obrazków.
Gdzie przebiega granica między prawdą a złudzeniem?
Fotograficzny projekt o bezinteresownym wsparciu i odwróceniu ról społecznych w samym sercu Warszawy.
Co tydzień, pod Pałacem Kultury i Nauki — w symbolicznym centrum stolicy — dochodzi do spotkania, które porusza i zmusza do refleksji. Cudzoziemcy, często sami w trudnej sytuacji, którzy przybyli do Polski w poszukiwaniu lepszego życia, gromadzą się, by wspierać tych, których nasze społeczeństwo odrzuciło — polskich bezdomnych, ludzi żyjących na marginesie, potrzebujących wsparcia, zrozumienia i ciepła.
To niezwykła, oddolna i całkowicie charytatywna inicjatywa, która łączy ludzi ponad granicami, językami i stereotypami. Wolontariusze – uchodźcy, migranci, imigranci – rozdają jedzenie, środki higieniczne, ubrania, czasem po prostu swoją obecność i troskę. Dbają o godność osób, które często zostały jej pozbawione.
Projekt Serce w centrum dokumentuje te cotygodniowe spotkania — momenty czułości, solidarności i odwróconych ról społecznych. To portret miasta, które żyje nie tylko wieżowcami i galeriami handlowymi, ale przede wszystkim sercami ludzi, którzy potrafią dostrzec drugiego człowieka tam, gdzie inni patrzą obojętnie.
21.40–23.00 – pokaz wyboru projekcji z tegorocznej edycji Night of the Year festiwalu Rencontres d’Arles
Muzeum Warszawy, kino Syrena Rynek Starego Miasta 42
20.30–21.30 – Jakość fotografii – spotkanie z Bownikiem, ambasadorem Fujifilm
Bownik opowie o swoim podejściu do fotografii, gdzie precyzja techniczna łączy się z artystyczną wizją.
Spotkanie będzie okazją do rozmowy o warsztacie, sprzęcie i procesie twórczym stojącym za jego pracami. Artysta podzieli się doświadczeniami związanymi z budowaniem narracji wizualnej i znaczeniem detalu w fotografii. Poruszy również temat wpływu technologii analogowej na jakość obrazu oraz możliwości, jakie daje współczesny sprzęt.
Biografie jury konkursu
Od 2015 roku jest prezeską Fundacji Sztuki Polskiej ING i kuratorką jej kolekcji. W ramach tej działalności stworzyła pionierski program edukacyjny Artysta — Zawodowiec skierowany do artystek i artystów sztuk wizualnych. Od 2021 roku współprowadzi Fotoklub, czyli mikroinstytucję poświęconą historycznej i współczesnej fotografii. W 2024 roku kierowała Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Autorka wystaw oraz publikacji o sztuce współczesnej i kolekcjonowaniu. Członkini Rady Programowej Galerii EL w Elblągu.
Historyk sztuki i kurator wystaw. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, autor tekstów o architekturze i sztuce.
Pracuje w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, jest kuratorem Domu Hansenów w Szuminie oraz współtwórcą festiwalu poświęconego problemom miasta „Warszawa w budowie”.
Otrzymał Nagrodę Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy oraz Nagroda Architektoniczna Prezydenta m.st. Warszawy za wystawę „Spór o odbudowę” (2015).
Fotografka, dokumentalistka i artystka wizualna. Ukończyła fotografię w Szkole Filmowej w Łodzi, a obecnie prowadzi zajęcia z fotografii na Uniwersytecie Humanistyczno-Społecznym SWPS.
Autorka książki „9 bram, z powrotem ani jednej” (2017). Regularnie publikuje w krajowych i zagranicznych magazynach, a jej prace były pokazywane w hiszpańskich, irańskich czy polskich galeriach sztuki.
W ostatnim czasie współpracowała z osobami związanymi z filmem: Jonathanem Glazerem, Charlie Kaufmanem czy Chloé Zhao.
Niezależna kuratorka, fotoedytorka, autorka i fotografka. Jako historyczka sztuki specjalizuje się w fotografii.
Pracuje w Służewskim Domu Kultury jako kierowniczka ds. edukacji kulturalnej. Bywa jurorką konkursów i recenzentką przeglądów portfolio.
Jest założycielką bloga Miejsce fotografii, prowadzi warsztaty „Myślenie fotografią” i współorganizuje konkurs Fotograficzna Publikacja Roku.
Współpracuje z „Przekrojem”, „Fotopolis” czy „Kwartalnikiem Fotografia”.
Fotograf, artysta wizualny i kurator. Pracuje głównie z fotografią i video. Absolwent Instytutu Twórczej Fotografii na Uniwersytecie Śląskim w czeskiej Opawie oraz iberystyki na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach.
Od 2010 roku jest częścią kolektywu Sputnik Photos.
W ostatnich latach skupia się na skomplikowanej i interesownej relacji człowieka ze środowiskiem naturalnym i swym najbliższym otoczeniem.
Jest autorem książek fotograficznych: „Brutal” (2012), „Koło miejsca/Elementarz” (wraz z Krzysztofem Siwczykiem, 2016) oraz „11.41” (wraz z Filipem Springerem, 2016).
Historyczka sztuki i fotografii, doktor nauk humanistycznych, kuratorka.
Od 2021 roku dyrektorka Muzeum Warszawy. Od 1999 do 2010 roku była związana z Zachętą — Narodową Galerią Sztuki, od 2008 do 2014 roku była dyrektorką Fundacji Archeologia Fotografii, którą założyła wraz z Karoliną Puchałą-Rojek, a od 2014 do 2020 roku była kuratorką w dziale fotografii Centrum Pompidou w Paryżu.
Kuratorka kilkunastu wystaw, między innymi obszernej prezentacji „Fotomontaż polski w XX-leciu międzywojennym” (2003), „Dokumentalistki — polskie fotografki 20 wieku” (2008) czy „Moi Ver” (2023).
Biografie twórczyń i twórców
Programistka aplikacji mobilnych z Mińska.
Fotografuje w podróżach, podczas biegów długodystansowych i w chwilach ciszy — najczęściej są to przyjaciele, miasta i natura. Posługuje się aparatem analogowym – najchętniej sięga po kompaktowy aparat Olympus mju, który zawsze ma pod ręką. Inspiruje ją ruch – gdy wszystko wokół się zmienia, aparat pozwala zatrzymać ulotne chwile.
Artysta wizualny i wykładowca Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Autor wielu wystaw, pokazów instytucjonalnych i książek artystycznych. Z wykształcenia fotograf, rozwija praktykę twórczą wokół powracających motywów demontowania i reprodukowania, a także konstruowania modeli przestrzeni i obiektów.
Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych, m.in.: Muzeum Narodowe, Poznań; Muzeum Sztuki Współczesnej, Wrocław; MUFO Muzeum Fotografii, Kraków; Huis Marseille, Museum voor fotografie, Amsterdam; Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa; Biblioteka Narodowa, Warszawa; ING Collection, Amsterdam.
Autor publikacji: Undercoat, 2022 (Hatje Cantz), Colours of Lost Time, 2021 (bownikstudio), Disassembly, 2014 (Mundin).
Fotografka i reżyserka Serena Brown czerpie inspirację ze swojego kulturowo zróżnicowanego wychowania, które ukształtowało jej twórczość. Dorastała w zachodnim Londynie w latach 2000., w rodzinie z doświadczeniem migracji. W centrum jej fotografii zawsze znajdują się bohaterowie, a motywami przewodnimi są tożsamość i reprezentacja.
Serena wypracowała styl łączący dokument społeczny z estetyką mody, co pozwala jej tworzyć obrazy pełne szczerości i poczucia wspólnoty.
Jej prace były prezentowane w całej Wielkiej Brytanii, m.in. w National Portrait Gallery podczas prestiżowego Taylor Wessing Photographic Portrait Prize 2023.
Absolwent wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych z 2012 roku. Mieszka w Warszawie, gdzie zawodowo zajmuje się symulatorami kolejowymi. Po godzinach trenuje boks, ogląda transmisje wyścigów kolarskich i wędruje po Polsce.
Fotografię traktuje jako język, dzięki któremu może komunikować to, co widzi i czuje. W swoich pracach przede wszystkim dokumentuje piesze wędrówki po Polsce.
Designerka interfejsów mobilnych i webowych z Mińska. Od ponad trzech lat mieszka poza Białorusią – najpierw przez rok w Gruzji, a teraz w Polsce.
Fotografuje od dzieciństwa: od klombów na działce u babci na kliszy, po zdjęcia przyjaciół i codziennych scen cyfrowym aparatem i telefonem. Na emigracji znów wróciła do fotografii analogowej, starając się uchwycić delikatne i niezwykłe chwile nowego rozdziału życia.
Aktorka. Jest absolwentką Akademii Teatralnej w Warszawie, a prywatnie pasjonatką sportu, zwłaszcza strzelectwa i treningu siłowego.
Holtz zajmuje się również fotografią, jest autorką wystaw i dwukrotną laureatką konkursu Fujifilm Polska.
Absolwent PWSFTviT w Łodzi. Fotograf i reżyser krótkich form.
W fotografii interesuje go szukanie dużych zjawisk społecznych i historycznych w tzw. zwyczajności. Zwolennik umieszczania wielozdjęciowych narracji w książkach artystycznych. Autor kilku takich publikacji opowiadających o blokach, nastolatkach, średnich miastach i byciu „słoikiem”. W reklamie i teledysku zawsze szuka inspiracji w społecznych obserwacjach.
Lewis Khan to artysta fotograf, urodzony i wychowany w Londynie.
Pracuje zarówno z fotografią, jak i obrazem ruchomym, a jego praktyka portretowa stanowi studium emocji, relacji i poczucia przynależności. Z wyczulonym okiem obserwatora i osobistym zaangażowaniem w życie społeczności tworzy prace, które stają się jednocześnie intymnym zapisem i komentarzem społecznym.
Niezależna kuratorka, fotoedytorka, autorka i fotografka. Jako historyczka sztuki specjalizuje się w fotografii.
Pracuje w Służewskim Domu Kultury jako kierowniczka ds. edukacji kulturalnej. Bywa jurorką konkursów i recenzentką przeglądów portfolio.
Jest założycielką bloga Miejsce fotografii, prowadzi warsztaty „Myślenie fotografią” i współorganizuje konkurs Fotograficzna Publikacja Roku.
Współpracuje z „Przekrojem”, „Fotopolis” czy „Kwartalnikiem Fotografia”.
Mgr inż. Budownictwa Inżynierii Lądowej na Politechnice Warszawskiej, plastyk wystawiennik.
Od 30 lat właścicielka studia projektowania wnętrz GocaDesign. Absolwentka Akademii Fotografii w Warszawie, Studium ZPAF i studentka 1 roku w ITF w Opawie.
W fotografii stosuje dwa skrajnie różne środki wyrazu: fotografię kreacyjną i reportaż – koncentrując się na człowieku, jego emocjach, działaniach, poszukiwaniach i śladach jakie po sobie pozostawia.
Fotograf, artysta wizualny i kurator. Pracuje głównie z fotografią i video. Absolwent Instytutu Twórczej Fotografii na Uniwersytecie Śląskim w czeskiej Opawie oraz iberystyki na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach.
Od 2010 roku jest częścią kolektywu Sputnik Photos.
W ostatnich latach skupia się na skomplikowanej i interesownej relacji człowieka ze środowiskiem naturalnym i swym najbliższym otoczeniem.
Jest autorem książek fotograficznych: „Brutal” (2012), „Koło miejsca/Elementarz” (wraz z Krzysztofem Siwczykiem, 2016) oraz „11.41” (wraz z Filipem Springerem, 2016).
Nina Manandhar to londyńska artystka i kuratorka, pracująca z fotografią, archiwami cyfrowymi i projektami partycypacyjnymi. W swojej twórczości bada zależności między miejscem, stylem a tożsamością. Jest autorką książki What We Wore – A People’s History of British Style, fotograficznej dokumentacji ulicznej i subkulturowej mody ukazanej z perspektywy jej twórców.
Doświadczenie w prowadzeniu młodzieżowych inicjatyw i kolektywów sprawia, że rola edukatorki pozostaje ważnym elementem jej praktyki artystycznej.
Od 2021 pracuje w Central Saint Martins jako koordynatorka studiów licencjackich na kierunku BA Fashion Communication.
Fotograf, twórca filmowy, warsztatowiec, absolwent Studiów Miejskich na Uniwersytecie Warszawskim. Na co dzień pracownik Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych.
Fotografia jest dla niego narzędziem uwidaczniania procesów przestrzennych, społecznych, ekonomicznych czy ekologicznych zachodzących w mieście. W fotografii porusza się między różnymi gatunkami: od klasycznego reportażu, przez dokument i fotografię kreacyjną, po portret.
Jego prace były częścią publikacji oraz wystaw zbiorowych w ramach warsztatu Mój Fyrtel 2021 zorganizowanych przez Pix House w Poznaniu oraz warsztatu Reinterpretacje (2025) przy Instytucie Teatralnym.
Cian Oba-Smith to irlandzko-nigeryjski fotograf, urodzony i wychowany w Londynie.
Jego twórczość koncentruje się na społecznościach i subkulturach z różnych zakątków świata, szczególnie tych, które bywają stereotypowo przedstawiane – Oba-Smith stara się ukazać je w nowym, autentycznym świetle. W centrum jego pracy znajduje się relacja między ludzkim doświadczeniem a środowiskiem.
Brytyjski fotograf dokumentalny znany z satyrycznych i antropologicznych zdjęć ukazujących życie codzienne i podziały klasowe w Anglii. Jego najbardziej znane projekty to The Last Resort, The Cost of Living, Small World i Common Sense.
Od 1994 roku jest członkiem Magnum Photos. W latach 2014–2017 pełnił funkcję prezesa Magnum Photos International. W 2017 roku otworzył Martin Parr Foundation w Bristolu.
Alice Poyzer to brytyjska fotografka mieszkająca w Lincolnshire. Tworzy głównie w obszarze fotografii dokumentalnej, portretowej i inscenizowanej. Jej praktykę napędza potrzeba bycia widzianą i wysłuchaną jako kobieta neuroatypowa.
Jej prace były prezentowane m.in. na Paris Photo w ramach nagrody Carte Blanche oraz w Photo Vogue w Mediolanie, gdzie znalazła się w gronie nominowanych artystek do Phmuseum’s Women Photographers Grant.
Laureatka nagrody British Journal of Photography Female in Focus w ramach swojego trwającego projektu „Other Joys”.
Zula to fotografka i wideografka mieszkająca w Londynie. Realizuje projekty dokumentalne dotyczące migracji, tożsamości oraz społeczności LGBTQI+, czerpiąc inspirację z własnych doświadczeń związanych z przeprowadzką z Polski do Wielkiej Brytanii.
Jej praktyka akcentuje złożoność tożsamości, a w centrum narracji stawia ludzi, którym oddaje głos dzięki świadomemu i uważnemu podejściu. Specjalizuje się w portrecie.
Artystka wizualna, która tworzy na pograniczu fotografii, grafiki i reportażu połączonego z fotografią kreacyjną. Jej prace często zawierają element tajemnicy, co ma źródło w dziecięcym odkryciu zjawiska camera obscura.
Absolwentka UMCS w Lublinie, Warszawskiej Szkoły Fotografii oraz programów mentorskich Sputnik Photos i Fundacji Pix.house. Współzałożycielka kolektywu DJAM. Laureatka Nagrody Dyrektora CSW „Wystaw się w Toruniu” (2023).
Jej prace wystawiane były na wystawach indywidualnych: „Magicy wody” w Warszawie (2024), „Szepty Wierzby Nurty Zaklęcia” w Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu (2024) i „Wãsorë” w czasie 13. Opolskiego Festiwalu Fotografii (2023) oraz zbiorowych: „Uścisk Persefony” w Warszawie (2024), „2022 w obiektywach polskich fotografek” w Warszawie i innych miastach (2023) i „No.11” w Warszawie i Łodzi (2022).
Mieszka w Warszawie.
Artysta, fotograf, kurator, wykładowca akademicki.
Absolwent ASP w Warszawie oraz École Nationale Supérieure de la Photographie w Arles, we Francji. Doktorat z fotografii obronił na Wydziale Grafiki ASP w Warszawie.
Od ponad dwudziestu lat tworzy projekty fotograficzne związane z transformacją pejzażu i architektury.
Swoje prace prezentował na wystawach w Polsce i za granicą – m. in. we Francji, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Chinach, Niemczech, Maroku, Holandii, Wielkiej Brytanii i Hiszpanii oraz w Biennale fotografii i festiwali fotograficznych (Sopot, Arles, Kraków, Poznań, Łódź). Laureat nagród i stypendiów artystycznych m.in. Kulturkontakt (Wiedeń), Artist in Residence program, 18th Street Art Center (Kalifornia), Mécènes du Sud (Marsylia), Drac Paca (Francja) i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Fotograf i artysta wizualny, zainteresowany przede wszystkim politycznością krajobrazu i technologii.
Absolwent dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz fotografii na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Finalista ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów na najlepszy dyplom artystyczny – m. in. Najlepsze dyplomy ASP 2016 (Gdańsk) oraz StartPoint Prize 2016 (Praga). Laureat stypendium pamięci Konrada Pustoły (2017), rezydencji Visual and Sound Arts Residency Program Funduszu Wyszehradzkiego (Galeria Trafó, Budapeszt, 2021) oraz Biennale Warszawa (2020).
Jego prace znajdują się m.in. w kolekcji Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu oraz kolekcji sztuki hotelu Raffles Europejski w Warszawie.
Był redaktorem magazynów „Magenta”, „Postmedium”, „BLOK”. Obecnie członek redakcji pisma „Widok. Teorie i Praktyki Kultury Wizualnej”.
Zawodowo związany z Laboratorium Narracji Wizualnych i Szkołą Filmową w Łodzi.
Od ponad dziewięciu lat zajmuje się fotografią cyfrową, dokumentując ludzi, miejsca i perspektywy. Jej ulubione projekty to te związane z człowiekiem – jego historią, emocjami i otoczeniem.
Założycielka stowarzyszenia polskich fotografek Polish Women Photographers.
Urodziła się w Polsce, ale obecnie mieszka w hiszpańskich górach.
Artysta wizualny, fotograf, kurator sztuki. W 2010 roku współzałożył galerię Czułość, która stała się ważną platformą dla młodej fotografii współczesnej w Polsce. Autor konceptualnych cykli, takich jak Heave Away czy Antarctic Typology.
Wystawiał swoje prace w Polsce i za granicą, m.in. w Hiszpanii, Francji i Japonii.
Partnerzy instytucjonalni
Fundacja wspiera początkujących, uznanych oraz niedocenianych fotografów, którzy tworzyli i nadal tworzą prace skupione na Wielkiej Brytanii i Irlandii. Zajmuje się również organizowaniem wystaw, szerokimi działaniami edukacyjnymi, a także tworzeniem i przechowywaniem kolekcji dzieł fotograficznych.
Celem fundacji jest odzwierciedlenie różnorodności kultury brytyjskiej i irlandzkieji oraz dążenie do tego, by fotografia była angażująca i dostępna dla wszystkich.
Jedno z największych muzeów sztuki i rzemiosła. Założone w 1852 roku, posiada bogatą kolekcję obejmującą m.in. modę, ceramikę, meble, tekstylia oraz fotografie.
Kolekcja fotografii w muzeum obejmuje ponad 500 000 zdjęć, sięgających początków tej dziedziny. Najstarsza fotografia pochodzi z 1839 roku. Już w 1858 roku, gdy muzeum nosiło nazwę South Kensington Museum, zorganizowano tam pierwszą na świecie międzynarodową wystawę fotografii.
W kolekcji znajdują się prace wielu wybitnych fotografów, takich jak Fox Talbot, Julia Margaret Cameron, wicehrabina Clementina Hawarden, Gustave Le Gray, Benjamin Brecknell Turner, Frederick Hollyer, Samuel Bourne, Roger Fenton, Man Ray, Henri Cartier-Bresson, Ilse Bing, Bill Brandt, Cecil Beaton, Don McCullin, David Bailey, Jim Lee i Helen Chadwick, aż po twórców współczesnych.
Galeria fotografii w Londynie została założona w 1971 roku jako pierwsza w Wielkiej Brytanii publiczna galeria poświęcona wyłącznie fotografii. Przez lata prezentowała prace znanych fotografów z całego świata oraz wspierała rozwój młodych talentów.
Galeria jest organizatorem prestiżowych nagród, takich jak Deutsche Börse Photography Prize i Bar-Tur Photobook Award. Od 2012 roku mieści się w nowoczesnym budynku w Soho, oferując m.in. wystawy i programy edukacyjne.
Nowe miejsce, galeria i fundacja sztuki.
Siedziba organizacji mieści się w przestrzeni, która w latach sześćdziesiątych XX wieku była pracownią rzeźbiarki Aliny Szapocznikow. Używając imienia artystki jako nazwy fundacja z jednej strony pragnie upamiętnić jej osobę, a z drugiej poprzez prezentację i promocję współczesnych strategii artystycznych, chce odnieść się do postawy twórczej Szapocznikow. Cechowały ją przede wszystkim odwaga w eksperymentowaniu z materią, formą i tematyką prac oraz przełamywanie tabu (poszukiwanie namacalności życia, cielesności, przemijalności, transgresji, sprawczości).
Traktując historię rzeźbiarki jako ciekawy punkt wyjścia, ALINA zakłada laboratorium wystawiennicze.
Zakończony w 2022 roku Zintegrowany Program Rewitalizacji m.st. Warszawy i jego planowany następca całkowicie przeobrażą prawobrzeżną część stolicy. Praga, Targówek, Grochów, Kamionek zmieniają się nie do poznania.
Projekt Migawki. Fotograficzne Archiwum Rewitalizacji powstał po to, aby przyjrzeć się tej wielkiej przemianie jeszcze w czasie jej trwania. W przyszłości budowana w ten sposób baza zdjęć stanie się źródłem wiedzy o dawnej i współczesnej Warszawie – bezcennym dla badaczy i badaczek i nabierającym wartości z każdym kolejnym rokiem dzielącym nas od formalnego zakończenia programów rewitalizacyjnych.
Ogólnopolskie stowarzyszenie założone w 2020 roku, które wspiera, promuje i integruje polskie artystki pracujące z fotografią, tworząc przestrzeń dla kobiet i osób niebinarnych w tej dziedzinie.
PWP działa na rzecz równości płci w środowisku fotograficznym, organizuje wystawy, publikacje i wydarzenia, które prezentują twórczość polskich fotografek i promują edukację fotograficzną.
Stowarzyszenie twórczo-zawodowe (działa od 1947 roku). Skupia polskich fotografów zajmujących się różnymi nurtami fotografii – od klasycznej po awangardową.
Głównym celem ZPAF jest promocja i rozwój współczesnej fotografii, a także zachowanie dorobku artystów w tej dziedzinie.
kolofon Nocy Fotografii
Pomysłodawczyni wydarzenia: Karolina Ziębińska
Kuratorki Nocy Fotografii: Karolina Puchała-Rojek, Julia Staniszewska
Koordynacja i produkcja: Ewa Jadacka
Produkcja: Dział Logistyczno-Techniczny, Filip Wielechowski-Olszak, Tomasz Raubo
Oprawa i realizacja techniczna: zespół techniczny Muzeum Warszawy i Audio Capital
Dział Administracyjno-Serwisowy: Iwona Morawińska, Paulina Biedrzycka-Zajkowska
Komunikacja: Anna Dobrowolska-Balcerzak, Anna Ładna, Ewa Jadacka, Martyna Sowińska, Nela Sobieszczańska, Dorian Widawski, Olga Gaertner
Identyfikacja graficzna: Joanna Bębenek, fotografia: Alija Magomadova, z cyklu Nowi Warszawiacy / Nowe Warszawianki, 2019, zbiory Muzeum Warszawy
Montaże projekcji: Julia Klewaniec, Maciek Bernaś, Miłosz Kowalewski: projekcja z
Montaże projekcji:
- Julia Klewaniec, Maciek Bernaś, Miłosz Kowalewski – wybór fotografii Martina Parra i wybór fotografii ze zbiorów V&A Museum;
- Anna Koc-Wittels – projekcje laureatów konkursu i wybór fotografii ze zbiorów Muzeum Warszawy, Gabinet Fotografii – nowe spojrzenie;
- Piotr Kornobis – trailer i teaser;
- Jarek Grześkowiak, Agata Matusz – artyści z the Photographers’ Gallery
Współpraca z partnerami brytyjskimi: Wanda Kaczor
Obsługa prawna: Małgorzata Gońda, Elwira Magdziak, Katarzyna Radecka
Dział Bezpieczeństwa: Edward Nowak
Dział Marketingu: Agata Fijałkowska, Karina Dąbska
Dział Obsługi Muzeum: Barbara Rosiak
Wolontariat: Karolina Kędzierska
