fbpx

Używamy plików cookies do zbierania informacji dotyczących korzystania z serwisu Muzeum Warszawy i jego oddziałów. W każdej chwili możesz zablokować obsługę plików cookies w swojej przeglądarce. Pamiętaj, że zmiany ustawień w przeglądarce mogą ograniczyć dostęp do niektórych funkcji stron internetowych naszego serwisu.

Aktualności

05.10.2020 / Muzeum Warszawskiej Pragi, Prawobrzeżni

Prawobrzeżni – Ryszard Leonhardt

Prawobrzeżni – Ryszard Leonhardt

RYSZARD LEONHARDT (1888-1951)

Pochodził z rodziny praskich wytwórców harmonii. Muzyka była jego pasją i sposobem na życie.

Mieszkał przy Szwedzkiej 15 i Wileńskiej 13. Kontynuował rodzinną tradycję wytwarzania harmonii. Przy produkcji tych instrumentów ważne były nie tylko znajomość właściwości oraz umiejętność obróbki drewna i metalu, czy zdolności plastyczne przy zdobieniu instrumentów. Konieczny był też dobry słuch muzyczny.

Specjalnością Ryszarda stały się właśnie stroiki. Już w dzieciństwie nie rozstawał się z harmonią. Pozował z nią niemal na wszystkich rodzinnych fotografiach. Znakomicie opanował też grę na instrumencie. Wśród pamiątek po nim zachowała się nawet płyta wytwórni Syrena Grand Rekord z nagranymi przez niego utworami.

Ojciec Ryszarda – Fryderyk (Friedrich) Leonhardt – był założycielem jednej z najstarszych warszawskich wytwórni harmonii. Rodzina Leonhardtów pochodziła z Klingenthal w Dolnej Saksonii, gdzie znajdował się znany w Europie ośrodek produkcji instrumentów muzycznych. Od lat 70. XIX wieku Leonhardtowie prowadzili w Warszawie własny zakład (wg tradycji rodzinnej istniejący już od 1862 r.), w którym pracę kontynuowały kolejne pokolenia Leonhardtów i spowinowaconych z nimi członków rodziny Nabe. Po śmierci Fryderyka, zakład prowadziła energiczna wdowa po organmistrzu – Elżbieta z Sejfertów, która wyszła po raz drugi za mąż za Michała Nabe.   

Produkowali różne rodzaje harmonii ręcznych i pedałowych. Te nożne były chętnie używane przez kapele grające na weselach i potańcówkach. System tłoczenia powietrza do miecha przy pomocy nóg ułatwiał grę na instrumencie, odciążając ręce, co było bardzo ważne podczas wielogodzinnych imprez.

Od końca XIX stulecia rodzina mieszkała i pracowała na warszawskiej Pradze. Instrumenty sygnowane nazwiskami Leonhardt i Nabe powstawały m.in. pod adresami: Wileńska 5, Wileńska 13, czy Targowa 36 (dziś 68). Znajdowały odbiorców w kraju i zagranicą.

Po wojnie Ryszard próbował kontynuować swoją działalność, ale w realiach PRL-u musiał firmę zamknąć. Zmarł w 1951 roku, został pochowany na warszawskim Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim.

Opracowała: Jolanta Wiśniewska

Fotografia Ryszarda Leonhardt (1888-1951), 1 poł. XX w. Fotografia ze zbiorów rodzinnych