Używamy plików cookies do zbierania informacji dotyczących korzystania z serwisu Muzeum Warszawy i jego oddziałów. W każdej chwili możesz zablokować obsługę plików cookies w swojej przeglądarce. Pamiętaj, że zmiany ustawień w przeglądarce mogą ograniczyć dostęp do niektórych funkcji stron internetowych naszego serwisu.

pl/en

Międzynarodowy Konkurs Literacki

  • Informacje o konkursie

      Od kilku lat Muzeum Warszawy zaprasza osoby pełnoletnie uczące się języka polskiego jako obcego do wzięcia udziału w organizowanym przez Bibliotekę Międzynarodowym Konkursie Literackim.

      Konkurs, skierowany do obcokrajowców uczących się języka polskiego, ma na celu zainteresowanie Warszawą oraz popularyzację kultury i języka polskiego za granicą.

      Główną nagrodą jest weekendowy (dwa noclegi) pobyt w hotelu Muzeum Warszawy dla dwóch osób.

      Konkurs został objęty patronatem honorowym przez „Kronikę Warszawy”. Prace laureatów pierwszych miejsc są publikowane na łamach tego czasopisma.

      Serdecznie zapraszamy do udziału w kolejnych edycjach!

  • 2026 – V edycja Międzynarodowego Konkursu Literackiego

      V edycja Międzynarodowego Konkursu Literackiego skierowanego do osób dorosłych uczących się języka polskiego jako obcego przebiegała pod hasłem „Warszawa – opowiedz miasto 2026”.

      Zadanie konkursowe polegało na napisaniu wiersza tematycznie związanego z Warszawą. Konwencja literacka tekstu była dowolna.

      Na konkurs wpłynęło 26 prac z takich państw jak: Włochy, Hiszpania, Chiny, Japonia, Ukraina, Bośnia i Hercegowina, Rumunia, Słowacja, Czechy.

      Komisja Konkursowa w dniu 19 maja 2026 r. dokonała oceny prac konkursowych według kryteriów podanych w Regulaminie konkursu.

      Prace zostały oceniane pod względem zgodności z tematem konkursu, kreatywności i oryginalności. Poziom znajomości języka polskiego nie był brany pod uwagę (pod warunkiem, że treść była zrozumiała).

      Komisja wyłoniła laureata konkursu. Został nim Yanghong Liu z Chin, autor wiersza Warszawa mówi. Przyznała również trzy wyróżnienia: dla Teresy Lacasa Diaz z Hiszpanii za wiersz Warszawski paradoks, dla Yinuo Jin z Chin za wiersz Warszawa – opowiedz miasto 2026 oraz dla  Muhameda Hadžiabdić z Bośni i Hercegowiny za wiersz Mazurek.

      Nagrodzone prace:

       

      Warszawa mówi

      Autorka: Yanghong Liu z Chin

       

      W 2026

      jestem szybsza niż twoje wspomnienia.

      Tramwaje nie czekają,

      a światła zmieniają się za szybko.

       

      Stoisz i patrzysz na mnie z przystanku

      jakbyś ciągle szukał właściwego kierunku —

      ale ja już dawno wybrałam za ciebie.

      Mówię do ciebie językiem,

      którego uczysz się nocami.

      Budujesz zdania powoli,

      przechodzisz przez ciszę.

      Nie słyszysz mnie?

      Jestem w szumie Wisła,

      w krokach obcych ludzi.

       

      Wróćmy.

       

      Zanim mnie zrozumiałeś,

      gubiłeś się w ulicach

      jak zdanie bez sensu.

       

      W Stare Miasto w Warszawie

      dotykałeś ścian,

      jakby mogły ci odpowiedzieć,

      skąd naprawdę jesteś.

       

      Ale ja nie odpowiadam wprost.

      Nigdy nie odpowiadałam.

       

      Jeszcze wcześniej —

      byłam ciszą po ogniu,

      pamięcią budowaną od nowa.

       

      Teraz pytasz:

      czy jestem twoim miastem.

       

      Nie wiem.

      Rosnę szybciej niż twoje korzenie.

      Buduję się wyżej niż twoja tęsknota.

      Mam miejsce dla tysięcy ludzi,

      ale nie dla każdej samotności.

       

      A jednak

      każdego dnia uczę się twojego kroku,

      twojego akcentu,

      twojego milczenia.

       

      Może to ty

      opowiadasz mnie naprawdę —

      nie ja siebie.

      Warszawa śpi i w cieniach drży,

      noc w rzece obraz swój odbiła.

      Na murach szept dawnych dni,

      wiatr niesie echa, które skryła.

       

      Kroki w uliczkach cicho nikną,

      znikają w szumie wspomnień starych.

      Czy to tylko cienie płyną,

      czy głosy dawnych lat zatartych?

       

      Wisła się wije, księżyc lśni,

      mosty ją głaszczą w nocnej ciszy.

      Światło w kawiarniach blaskiem drży,

      tak jak gdy miłość wciąż się iskrzy.

       

       

       

      Warszawski paradoks

      Autorka: Teresa Lacasa Diaz z Hiszpanii

      No i proszę, oto świadek historii,

      Miasto, o które walczono,

      Zbombardowano, odbudowano

      I znowu zbombardowano –

      Tyle że wieżowcami i centrami handlowymi.

      Turyści robią zdjęcia

      Chopinowi z brązu,

      Który nie gra,

      Syrence z tarczą i mieczem,

      Która nie śpiewa ani nikogo nie ratuje.

      Wisła wciąż płynie,

      Raz taka szeroka, a raz wąska,

      Że czasami nie wiadomo,

      Czy to jeszcze rzeka,

      Czy tylko pretekst do budowania mostów.

      Ciemną nocą Pałac Kultury

      Oświetla przyszłość,

      Zostawiając jednak pobliskie zaułki

      Okryte nutą tajemnicy

      Jak w Dziadach Mickiewicza.

      Ludzie szybko chodzą,

      Jakby jutra miało nie być,

      Chcą zobaczyć wszystko tu i teraz,

      A przecież Nowy Świat

      Jest tuż za rogiem.

       

       

       

      Warszawa – opowiedz miasto 2026

      Autor: Yinuo Jin z Chin

      Syrenko zbudź się, przetrzyj tarczę z mgły,

      znów pragnę twoją baśń usłyszeć szeptem.

      Nad Wisłą maj rozplata złote sny,

      a wiatr układa trawy w nuty letnie.

       

      Po schodkach Starego Miasta cicho mknie

      kobiecy śmiech – to siostra ze Lwowa.

      Warszawa teraz dwoma sercami tchnie,

      gdy wschodnia nuta wplata się do słów.

       

      Na tory tramwajowe pada deszcz,

      od świateł mokrych w oknach drży nadzieja.

      Smartfony niosą echa obcych wież,

      lecz tu – na rogu Marszałkowskiej – dzieje się

      zwyczajność, którą każdy cud przywiewa.

       

      Przy Pałacu Kultury stanął szklany klif,

      zieleń na dachach gasi letni upał.

      Pod mostem Poniatowskiego płynie wciąż

      Wisła – ta sama – choć w nowym odbiciu.

       

      Czy słyszysz, jak w parku Ujazdowskim mrą

      alarmy dnia pod koronami lip?

      To miasto nawet wtedy splata tom opowieści,

      gdy świat się gubi w szumie własnych win.

       

      Warszawo, opowiedz siebie dzisiaj mi –

      w tym roku gdzieś między wiosną a pokojem.

      Nie jesteś rymem sprzed minionych dni,

      lecz zdaniem, które w nas się ciągle pisze.

       

      Mazurek

      Autor: Muhameda Hadžiabdić z Bośni i Hercegowiny

      Polska w moim sercu,
      w moim sercu mazurek.
      Wracają do mnie strofy mojego bohatera z dzieciństwa,
      gdy samolot majestatycznie dotyka ziemi.

      Stewardesa wspomina Fryderyka Chopina,
      a Władysław Szpilman wyłania się skądś,
      patrzy na zburzone miasto,
      cała melancholia Chopina jest w tym obrazie.

      Miasto wyłania się z nocy,
      w swojej nowej chwale,
      jeszcze nieświadome swojej siły i życia.
      Czy Miłosz byłby szczęśliwy,
      czy raczej ostrożny?
      A Gombrowicz,
      co by powiedział?
      Czy było warto?
      Co się za tym kryje:
      życie czy strach?

      Jak wtedy Szpilman,
      tak i ja teraz patrzę na miasto pode mną.
      Ocaleni,
      w ciszy,
      w nadziei.

  • 2025 – IV edycja Międzynarodowego Konkursu Literackiego

  • 2024 – III edycja Międzynarodowego Konkursu Literackiego

      III edycja Międzynarodowego Konkursu Literackiego skierowanego do osób dorosłych uczących się języka polskiego jako obcego przebiega pod hasłem „Z Syreną w Warszawie”.

      Zadanie konkursowe polega na napisaniu wiersza tematycznie związanego z Warszawą. Konwencja literacka tekstu jest dowolna. Wszystkich chętnych (niezależnie od poziomu znajomości języka) zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie.

      Termin nadsyłania prac upływa 21 kwietnia 2024 roku.
      Adres nadsyłania prac: konkursliteracki@muzeumwarszawy.pl
      Szczegóły konkursu w dołączonym Regulaminie.

      Regulamin III edycji Międzynarodowego Konkursu Literackiego (.docx):

      Załącznik nr 1 (.docx)
      Załącznik nr 2 (.docx)

      Na konkurs „Z Syreną w Warszawie” wpłynęły prace  z takich państw jak: Wielka Brytania, Hiszpania, Argentyna, Czechy, Ukraina, Chiny.

      Komisja wyłoniła laureatkę konkursu. Została nią Zhang Wenjing z Chin, autorka wiersza „Warszawskie spotkanie”. Przyznała również dwa wyróżnienia: dla Marcelo Gabriela Fontany z Argentyny za wiersz „Spacer po Warszawie” oraz dla Aliny Titovskiej z Ukrainy za wiersz „Miła Warszawo”.

      13 czerwca 2024 r. w Gabinecie Widoków Muzeum Warszawy odbyło się wręczenie nagrody głównej oraz wyróżnień laureatom konkursu.

      od lewej: Katarzyna Žák-Caplot, Zhang Wenjing, Alina Titovska i Anna Duńczyk- Szulc (fot. D. Rudzki)

      Nagrodzone prace:

      Warszawskie spotkanie
      Autorka: Zhang Wenjing z Chin

      Warszawo, perło w Wiśle zrodzona,

      Twój puls wiecznie bije. Twoje serce

      Opowiada baśń o Starym Mieście.

      I wciąż słychać twej Syreny pieśni.

       

      Legenda dziś z wody się wynurza.

      Syrena królową dnia i nocy.

      W jej oczach płonie miłość narodu,

      Jak żywy ogień w walce i pracy.

       

      Tu odwieczna moc i tajemnica,

      Przyszłość miasta z historią się splata.

      Ja w Warszawie – spotkanie magiczne,

      Pachnące i piękne jak pęk fiołków.

       

      Na placu Zamkowym dawne wieki

      Dziwią się dzisiaj chińskiej dziewczynie.

      Z królewskim ukłonem Zygmunt Trzeci

      Prosi tę dziewczynę do poloneza.

       

      Warszawo, twoja moc i uroda,

      Tkwią w mej duszy jak wiersz pełen światła.

      Z Twoim, Syreno na rzecznych falach,

      Mój los się złączył jak w wierszu słowa.

       

      Spacer po Warszawie
      Autor: Marcelo Gabriel Fontana z Argentyny

      Przez niebiosa, gdzie króluje orzeł biały

      Na ziemiach, na których osiedliły się żubry

      wyłania się wspaniałe miasto

      Chronione przez syrenę w mitycznym pakcie lojalności.

       

      Nazywa się Warszawa,

      cenna perła, jeśli taka kiedykolwiek istniała.

      Miasto Nagród Nobla i muzycznych geniuszy,

      gdzie bzy dają najlepszy kolor i zapach.

       

      Jeśli przyjdziesz, wędrowcze,

      będziesz wiedział…

       

      Hej! Warszawa!

      Historia świata ciąży na twojej historii.

      Widzieli cię jak spadałaś w otchłań ludzkości…

      Ale zawsze wychodziłaś na powierzchnię,

      aby świecić coraz jaśniej…

      Twoje muzea sprawiają, że pamiętamy…

       

      Jeśli przyjdziesz jako spacerowicz,

      możesz to sprawdzić.

       

      Hej! Warszawa!

      Zamki i pałace to cuda różnorodnej architektury

      z fantastycznymi historiami do opowiedzenia…

       

      Jeśli przyjdziesz, wędrowcze,

      będziesz mógł to zobaczyć i usłyszeć.

       

      Hej! Warszawa!

      Jesteś częścią rzeki zwanej Wisłą.

      Świeża woda, która cię obmywa i płynie w stronę morza.

      Jest to rzeka, która pozwala nam podróżować

      i podziwiać kolorowe brzegi…

       

      Jeśli przyjdziesz, spacerowiczu,

      będziesz mógł się tym cieszyć.

       

      Hej! Warszawa!

      Spójrz, jak pięknie jest widzieć niebo

      opierające się na twoich parkach,

      otoczonych trawą i lokalnymi drzewami…

       

       

      Jeśli przyjdziesz, wędrowcze,

      możesz zrobić to i wiele więcej…

       

      Bo Warszawa to miasto urokliwe,

      Warszawa jest otwarta dla każdego

      kto chce ją odkryć…

       

      Kiedy przybędziesz, przyjacielu

      będziesz wiedział…

       

      Bo Warszawa ma swoje serce…

      A ty…

      Tak, ty..! Tobie też sprawi, że serce silniej zabije.

       

       

      Miła Warszawo
      Autorka: Alina Titovska z Ukrainy

       

      Miła Warszawo, spacerując twoimi uliczkami,

      Wpatrując się w każdy zakątek historii, widzę, jak różnorodna jesteś.

      Jesteś taka deszczowa, nieco groźna,

      Ale tkwi w powietrzu tyle zapachów, smaków, barw i tonów.

      Jesteś słoneczna i gorąca latem,

      Taka piękna w tych promieniach światła.

      Jesteś silna, nasycona, wypełniona bólem i radością,

      Uczciwa jesteś, nawet trochę uwodząca.

      Jesteś bezwzględnie tajemnicza i pociągająca.

       

      Ja czasem patrzę i nie powstrzymuję łez,

      Bo przed oczami malują się obrazy straszne o złości i gniewie,

      Wciśnięte później w kamień, tkwiące w żyłach i w pamięci.

      A czasem spoglądam i widzę, jak tańczysz pod melodie Chopina,

      Jak to on swoimi utalentowanymi palcami przebiera nuty na klawiszach,

      Jak serce twoje bije w rytm fortepianu, jakby to jego było.

      A czasem obejmuję cię wzrokiem i chce mi się śmiać,

      Głośno, szczerze, i dziecinnie, i radośnie.

      A czasem po prostu zatrzymuję się i chcę ci podziękować,

      Bo napełniasz emocjami, myślami, uczuciami,

      Tak samo różnymi, jak ty sama.

       

      Warszawo, stałaś się domem, miejscem, do którego wracam znowu i znowu.

      Stałaś się schronieniem w burzach życia, blaskiem,

      Tam gdzie ciągłe jest tak dużo zgiełku, stałaś światłem w mroku.

      Jak ta syrenka z mieczem i tarczą, która jest twoim symbolem,

      Przytulasz i ogrzewasz, jak kominek w rodzinnym domu.

      Uczysz, czynisz mądrzejszą, dzielisz się doświadczeniem, chronisz,

      Ty wspierasz, a ja nie przestaję podziwiać twej życzliwości.

       

      Miła Warszawo, spacerując twoimi uliczkami,

      Wpatrując się w każdy zakątek historii, widzę, jak różnorodna jesteś.

      Mam tyle do powiedzenia, bo jesteś do mnie otwarta,

      Jak melodia, jak natura, jak własna cień.

      I każdego dnia mam ochotę iść dalej,

      Obserwując twoją różnobarwność,

      Miła Warszawo, dziękuję ci, że jesteś tak wyjątkowo bliska

      I stajesz się coraz bardziej rodzimą z dnia na dzień.

  • 2023 – II edycja Międzynarodowego Konkursu Literackiego

      II edycja Międzynarodowego Konkursu Literackiego skierowanego do osób dorosłych uczących się języka polskiego jako obcego przebiega pod hasłem „O Warszawie przy kawie”.

      Wszystkich chętnych (niezależnie od poziomu znajomości języka) zapraszamy do napisania wiersza związanego z wybranym miejscem lub zabytkiem Warszawy.

      Termin nadsyłania prac upływa 28 kwietnia 2023 roku.
      Adres nadsyłania prac: konkursliteracki@muzeumwarszawy.pl
      Szczegóły konkursu w dołączonym Regulaminie (.docx).

      Załączniki do regulaminu (.docx):

      Załącznik nr 1 – oświadczenie (licencja niewyłączna)
      Załącznik nr 2 – zgoda na przetwarzanie i publikację danych osobowych

      Tegoroczna II już edycja organizowanego przez Muzeum Warszawy Międzynarodowego Konkursu Literackiego dla obcokrajowców uczących się języka polskiego przebiegała pod hasłem „O Warszawie przy kawie”.
      Konkurs skierowany był do osób pełnoletnich uczących się języka polskiego jako obcego. Głównym jego celem było zainteresowanie obcokrajowców Warszawą, popularyzacja polskiej kultury i języka. W konkursie wzięły udział osoby z takich państw jak: Anglia, Czechy, Mongolia, Ukraina, Bułgaria, Bośnia i Hercegowina. Prace zostały oceniane pod względem zgodności z tematem konkursu, kreatywności  i oryginalności.

      Laureatką konkursu została Nomin Batbayar z Mongolii, autorka wiersza „Ciepły uścisk”. Komisja konkursowa przyznała również dwa wyróżnienia: dla Żuliany Żelewy z Bułgarii za wiersz „Enigma Polska” oraz dla Hanny Smaliichuk z Ukrainy za wiersz „Nigdy miłość nie była moją stacją”.

      (od lewej: K. Žák-Caplot, J. Zych , N. Batbayar, A. Święcka, H. Smaliichuk,  A. Duńczyk-Szulc,   (fot. G. Deneka)

       

      Nagrodzone prace:

      Ciepły uścisk

      Autorka: Nomin Batbayar z Mongolii

       

      Nie wiedziałam,

      Dlaczego było mi zimno,

      Czy to był wiatr,

      Czy odległość od domu.

       

      W gorącej kawie znalazłam komfort

      W sklepie z wystawami,

      Wzięłam łyka, czuję ciepło

      I szłam ulicą Starego Miasta.

       

      Widziałam uroczą rodzinkę

      Wieczornym spacerem cieszącą się,

      Z ciekawością ich dzieci patrzą na mnie,

      Z uśmiechem na twarzy poszłam dalej.

       

      Pamięć o historii i dziedzictwie, stare budynki

      Dowód wytrwałości i odporności, stare osoby

      Stworzyli to miasto świętości,

      Inspirowali, byśmy nie rezygnowali z godności.

       

      Nawet w trudne czasy

      Nie poddam się, bo

      W końcu z ciepłym sercem

      Warszawa obejmuje i komfortuje mnie.

       

      Enigma Polska
      Autorka: Żuliana Żelewa z Bułgarii

      Warszawa – to miasto nieprzewidywalne,

      miasto pełne piękności,  zabytków..

      i niezliczone uśmiechy ludzi.

      Na pewno wiedzą, że mają szczęście?

      Dlatego się uśmiechają!

      Ale czy wiedzą, że oni sami –warszawiacy-

      są także częścią piękna miasta, zabytków..?

      Z pewnością

       

      A ty człowieku,

      z Bułgarii, Anglii, Rumunii, Francji, Hiszpanii…

      Czy kiedykolwiek zwiedziłeś jedno z najpiękniejszych

      miejsc w Warszawie?

      Czy przekroczyłeś kiedyś próg Muzeum Warszawy?

      Jeśli wejdziesz do muzeum –

      poczujesz magię.

      Magia, która oczarowuje Cię tym miejscem.

      To magiczne miejsce,

      miejsce kultury polskiej,

      z obrazem,

      historią,

      kulturą,

      wystawami,

      zdarzeniami,

      życiem!

      Trudno będzie Ci zrozumieć mnie słowami…

      Warszawa to życie,

      Muzeum Warszawy to poczucie

      Polska to miłość!

      Kochaj ją..

      A ona cię oczaruje.

       

      Nigdy miłość nie była moją stacją
      Autorka: Hanna Smaliichuk z Ukrainy

      Nigdy miłość nie była moją stacją

      Wszystko co miałam, to była spacja, spacja, spacja….

      Przystanek za przystankiem …

      Nie miłość – tylko moje ciężkie kroki

       

      Ale szukałam jej,

      I rok po roku…

      Wierzyłam we wszystko –

      Od Boga do wzroku

       

      Minęło dużo lat,

      Znalazłam w Warszawie swoje drogi,

      I dobrych ludzi.

      Przy Ratusz Arsenał był królewski marzec,

      I potem świąteczny grudzień…

      I tak po kolei.

       

      Ale…. Czekałam na jakąś dziwną aleję,

      Tam gdzie miłość, kawa i cisza

      I gdzie ktoś mnie przytuli,

      Ale nie zniszczy.

       

      To tak będzie,

      Bo już wiem o tym

      I wierzę.

       

      I teraz mam najważniejszą wiedzę –

      Nie musimy czegoś czekać,

      Niech nawet miłości.

      Musimy po prostu żyć i lubić życie,

      Nawet jeżeli życie to nie tylko „słodycze”.

  • 2022 – I edycja Międzynarodowego Konkursu Literackiego

      Muzeum Warszawy serdecznie zaprasza dorosłych obcokrajowców uczących się języka polskiego
      do wzięcia udziału w pierwszej edycji Międzynarodowego Konkursu Literackiego pt. „Spotkanie
      z Warszawą”.  Zadaniem uczestników konkursu jest napisanie wiersza tematycznie związanego
      z dowolnie wybranym miejscem/zabytkiem w Warszawie, a następnie przesłanie pracy w formie elektronicznej na adres organizatora.

      Szczegóły konkursu znajdują się w dołączonym linku:

      https://muzeumwarszawy.pl/spotkanie-z-warszawa/

      W „Spotkaniu z Warszawą” wzięły udział osoby z Włoch, Chin, Chorwacji, Bułgarii, Białorusi, Maroka.

      Prace zostały ocenione pod względem zgodności z tematem, kreatywności i oryginalności.

      Komisja konkursowa wyłoniła laureatkę. Została nią Xiaoxue Jiang z Chin, autorka wiersza „Wiosna
      w Warszawie”. Przyznała również dwa wyróżnienia: dla Chiary Taraborrelli z Włoch, za wiersz „Żywa piosenka” oraz dla Boutayny Zenati z Maroka, za wiersz „Pałac Kultury i Nauki”.

      (od lewej: A. Duńczyk-Szulc, J. Trybuś, Chiara Taraborrelli, Xiaoxue Jiang, T. Wegner, K. Žák-Caplot  (fot. A. Krzysztofik)

      Nagrodzone prace:

      Wiosna w Warszawie
      Autorka: Xiaoxue Jiang z Chin

       

      Ostatnie obfite opady śniegu w kwietniu

      Przygotowują drogę do nadejścia wiosny

      Końcówki włosów pieszczą zieleniejące się liście

      Koniuszki palców dotykają kwitnących kwiatów

       

      Ona przychodzi ze śniegiem, z wiatrem

      Poleniuchuje na drewnianym leżaku w ogrodzie Krasińskich

      Przez chwilę wygrzewa się w jasnym warszawskim słońcu

       

      Dniem spaceruje z turystami po Starym Mieście

      Nocą siedzi w kawiarni i patrzy, jak Krakowskie Przedmieście błyszczy

      Warszawa, obserwuje, miasto staje się coraz lepsze

       

       

      Żywa piosenka
      Autorka: Chiara Taraborrelli z Włoch

       

      Warszawo, Cię kocham bez umarłych

      dodatkowych piosenek

      Kocham Cię autobusem długopisem

      Warszawo, jak masz na własne imię

      Warszawo, co będzie dzisiaj

      jutro pojutrze

      Nic nie wiem oprócz tego, że Cię kocham

      Bezpośrednio po swoim języku po Twoim

      Kocham Cię do rana

      Już pięć po szóstej, słyszę Cię

      w samolocie w sikorkach

      Nic nie wiem oprócz tego, że zostanę

      bo nie da się opuszczać twoich wież

      Jesteś dla mnie zupełnie otwarta, brak Ci bram

      brak Ci szyfrowania

      Nic nie wiem oprócz tego, że była wojna

      I że teraz ściany masz ze szkła

      Warszawo, jak sądzisz – którędy do walki

      Warszawo, którędy do chmur

       

       

      Pałac Kultury i Nauki
      Autorka: Boutayna Zenati z Maroka

       

      Stojąc wysoki i potężny

      Prawie przebijasz niebo

      Dumny i wysoki, wznoszący się

      Z szarych popiołów

      Feniks w przebraniu

      Czuwanie nad miastem

      Z powstańczym urokiem

      Jesteś wieczną ozdobą

      Taki niezapomniany prezent

      Nadajesz Warszawie charakter i życie

      I rozjaśnij najciemniejsze noce

      Z kolorowymi odcieniami

      Miejsce artystyczne, Osiedle „Przyjaźni”

      Gdzie pozostaje piękno i dziedzictwo

      Pałac Kultury i Nauki, jesteś pełen historii;

      A dla mojego serca jest pełen Polski!